دانلود پروژه رشته روانشناسی در مورد میزان افسردگی مردان همسر از دست داده – قسمت دوم

این سوالات تصریح بر این دارند که ارتباط ی بین طول عمر و متاهل بودن فقط با “ایمنی” حاصل از ازدواج یا “انتخاب مثبت” در ازدواج به خاطر سلامتی، توجیه می گردد. البته نکته ی دیگری نیز در ارتباط ی بین ازدواج و سلامتی دخیل می باشد. اگر ازدواج کردن یکی از راه های به دست آوردن ایمنی در برابر بیماری ها و مرگ می باشد، پس افراد بیمار و ناسالم به خاطر همین خصوصیت، گرایش بیشتری به ازدواج پیدا خواهند نمود. این مکانیزم را می توان “انتخاب منفی” در ازدواج خواند که می تواند به اندازه ی انتخاب مثبت، پراهمیت باشد. بااینکه معمولاً تصور می گردد که انتخاب قسمتی از فواید ازدواج می باشد، اما تحقیقات تجربی سابق معمولاً بر روی انتخاب مثبت متمرکز بود، و این امکان را در نظر نمی گرفت که انتخاب منفی نیز می تواند به همان اندازه مهم باشد.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

تحقیقات اخیر در ارتباط با طول عمر در مرکز تحقیقاتی راند در کوشش برای پر کردن این فاصله بوده می باشد. محققان از نوعی بانک اطلاعاتی برای مطالعه بیش از ۴۰۰۰ مرد در مدت زمان ۲۲ سال بهره گیری کرده اند. این تحقیقات، تغییرات ایجاد شده در سلامتی مردها را در طول دوره ی تحولات ایجاد شده در زندگی زناشوییشان—تاریخچه ی ازدواج، طلاق، مرگ همسر و تجدید فراششان– تجزیه و تحلیل می کند. رویهم رفته، یافته های این تحقیقات نشان می دهد که هر دو نکته، یعنی هم مسئله ی ایمنی و هم انتخاب در این زمینه تأثیر داشته می باشد. از یک طرف، سلامتی خطر مرگ و میر را کاهش می دهد و در شرایط بخصوص، ازدواج در حفظ سلامتی تاثیرگذار می باشد. از طرف دیگر، وضعیت سلامتی افراد می تواند در انتخاب آنها برای متناهل شدن، تاثیرگذار باشد.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

تجزیه و تحلیل اینکه آیا ازدواج به گونه مستقیم بر سلامتی تاثیر می گذارد یا خیر، نتایج مختلفی دربر داشته می باشد. مقایسات انجام شده بین مردان متاهل و مردانی که هیچگاه ازدواج نکرده اند نشان می دهد که با اینکه گروه اول به گونه کلی سالم تر هستند، اما نمی توان این را فقط به خاطر تاثیرات محافظتی و ایمنی ازدواج دانست. گزارشات دریافتی از وضعیت سلامت مردان نشان می دهد که ازدواج برای بار اول هیچ فایده ی قابل توجهی نداشته می باشد. مقایسات انجام شده بین متاهلان سن بالاتر و مردان طلاق گرفته تصریح بر این دارد که سطح سلامتی نسبی مردان گروه دوم با بالا رفتن سن به گونه قابل توجهی نزول می کند. وقتی این مردان مطلقه به سن ۵۰ میرسند، بایستی انتظار داشته باشند که وضعیت سلامتیشان بسیار زودتر از افراد متاهل به خطر بیفتد. برای این گروه از افراد، تجدید فراش بسیار پرفایده خواهد بود و سطح سلامتی آنها نیز به خوبی متاهلین خواهد رسید.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

فواید سلامتی به دست آمده برای متاهلین و آنها که دوباره تجدید فراش کردند، ریشه در عوامل مختلفی دارد که شامل مراقبت در زمان بیماری، تغذیه ی بهتر، و جو موجود در خانه که از بسیاری از بیماری های مربوط به استرس و فشارهای روحی جلوگیری می کند و فرد را به سمت کارهایی سالم تر تشویق کرده و از رفتارهای ناسالمی مثل سیگار کشیدن و خوردن مشروبات الکلی به میزان زیاد باز می دارد. این عوامل بر روی سلامتی مردان تاثیر گذاشته و آنها را به سمت زندگی سالم تر و عمری طولانی تر سوق می دهد.

با بالا رفتن سن در مردان، وضعیت سلامتی رو به زوال داشته و احتمال مرگ بالاتر میرود. تعجبی ندارد اگر بگوییم که درصد این احتمال هم به میزان زیادی به وضعیت تاهل مرتبط می باشد: درصد مرگ و میر مردان متاهل در سنین ۵۰ تا ۶۰ و ۷۰ بسیار کمتر از مردان مجرد (آنها که هیچگاه ازدواج نکرده اند، طلاق گرفته یا همسر خود را از دست داده اند) می باشد. این مرگ و میر در مردان مطلقه با ضعف وضعیت سلامتیشان توجیه می گردد. برای آنان که هیچگاه ازدواج نکرده اند و آنها که همسر خود را از دست داده اند، این مرگ و میر زودرس با وضعیت سلامتی خود آنها زیاد در ارتباط نیست. تحقیقات قبلی تصریح بر این داشت که قسمتی از فواید ازدواج از هم زیستی با شریک زندگی یا افراد دیگر نشات می گیرد. آن مردانی که هیچگاه ازدواج نکرده اند، ترجیح می دهند که تنها زندگی کنند و از فواید زندگی جمعی و ارتباطات اجتماعی بی نصیب می مانند.

برخلاف باورهای عموم که تصور می گردد افراد سالم تر برای ازدواج بسیار آماده تر از افراد بیمار هستند، تحقیقات نشان می دهند که افراد سالم بسیار دیرتر به ازدواج متمایل می شوند و تجدید فراش را نیز به تعویق می اندازند. اما افراد بیمار و ناسالم نسبتاً برای ازدواج کوشش بیشتری دارند، بسیار زودتر ازدواج می کنند، گرایش کمتری به طلاق دارند و پس از طلاق یا از دست دادن همسر، با سرعت بیشتری تجدید فراش خواهند نمود. برای این مردان ازدواج وسیله ای موثر و مناسبی برای بهبود سلامتی و افزایش طول عمرشان می باشد. این مسئله نشان می دهد که انتخاب منفی نیز دررابطه با سلامتی برای ازدواج انجام می شود.

این تحقیقات همچنین شواهدی از انتخاب مثبت با دلایلی غیر از سلامتی را نیز نشان می دهند. بعضی از مردان در سنین جوانی ویژگی هایی دارند (به غیر از سلامتی) که نه تنها آنها را به ازدواج راغب تر می کند، بلکه باعث می گردد افراد سالم تری نیز باشند. این عادت ها از آغاز در آنها شکل می گیرد و ارتباط و پیوستگی مثبتی بین ازدواج کردن و سلامت بودن آنها ایجاد می کند. هرچند این ارتباط نتیجه ی تاثیر سلامت عمومی بر روی ازدواج نیست.

ارتباط بین ازدواج و طول عمر بسیار پیچیده تر از آن می باشد که معمولاً تصور می گردد. عیان می باشد که نمی توان طول عمر بیشتر مردان متاهل را فقط با خاصیت حفاظتی و ایمنی بخشی درمقابل بیماری ها و یا انتخاب ازدواج به خاطر بهبود سلامتی دانست. آن چیز که یافته های این تحقیقات برای بار اول به اثبات رساند این بود که وضعیت سلامت مردان بر روی انتخاب های ازدواج تاثیرگذار می باشد-اما نه در آن حالت که نظریه ی انتخاب مثبت را تایید کند. از آنجا که سلامتی بالا، فرد را برای ازدواج سست می کند، و بیماری و ضعف سلامت فرد را به ازدواج ترغیب می کند، ارتباط بین ازدواج و سلامتی را می توان در عادت ها و اولویت های شخصی نظاره نمود که باعث ارتقای ازدواج و سلامتی می شوند.

دیدگاهتان را بنویسید