دانلود فایل: سمینار ارشد مهندسی نساجی علوم الیاف: اثر نور آفتاب و UV و یکسری از اکسیدانها بر خواص الیاف پلی پروپیلن

با عنوان : اثر نور آفتاب و UV و یکسری از اکسیدان ها بر خواص الیاف پلی پروپیلن

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد تهران جنوب

دانشکده تحصیلات تکمیلی

” M . SC ” پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد

مهندسی نساجی _ شیمی نساجی و علوم الیاف

عنوان:

اثر نور آفتاب و UV و یکسری از اکسیدانها بر خواص الیاف پلی پروپیلن

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکیده:

پلی پروپیلن که از خانواده پلی الفین ها می باشد به واکنش های فتوشیمیایی و یا اکسیداسیون نوری بسیار حساس می باشد، و این مورد موضوع تحقیقات زیادی بوده می باشد، در بحث فتواکسیداسیون دو گروه تحقیقات انجام شده می باشد:

2- پایدارسازی و افزایش عمر مفید این پلیمر در برابر نور طبیعی. 2- مطالعه مکانیزم تخریب جهت تولید پلیمری که به سرعت تخریب گردد و قابل بازیافت و سازگار با محیط زیست باشد. در این پروژه، نخ پلی پروپیلن BCF تولید کارخانه ریسندگی نگین مشهد در دستگاه مخصوصی که جهت انجام این پروژه ساخته شده می باشد در برابر تابش نور UV تنها و UV همراه یکسری از اکسید کننده ها مانند H2O2 و TiO2، در زمان های متفاوت قرار گرفته می باشد. نور UV تنها خواص مکانیکی الیاف را به شدت کاهش می دهد به ویژه ازدیاد طول تا حد پارگی لیف را تا حدی که الیاف PP در برابر تابش 100 ساعت نور UV، کاملا به صورت پودر در می آیند. اما با حضور H2O2 و TiO2 برخلاف انتظار خواص مکانیکی تغییر زیادی نمی کند و به نوعی با جذب UV از کاهش استحکام جلوگیری می کند. با افزایش نور UV تنها جذب گروه کربونیل افزایش دارد و همچنین کریستالینیتی کاهش چشمگیری می یابد. در ضمن نمونه ای که 30 ساعت تحت تابش نور UV تنها بوده می باشد در رنگرزی با مواد رنگزای دیسپرس رنگپذیری بیشتری پیدا می کند.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

مقدمه:

پلی پروپیلن که از خانواده پلی الفین ها می باشد به واکنش های فتوشیمیایی و یا اکسیداسیون نوری بسیار حساس می باشد. و این مورد، موضوع تحقیقات زیادی بوده می باشد. در بحث فتواکسیداسیون دو گروه تحقیقات انجام شده:

1- پایدارسازی و افزایش عمر مفید این پلیمر در برابر نور طبیعی.

2- مطالعه مکانیزم تخریب جهت تولید پلیمری که به سرعت تخریب گردد و قابل بازیافت و سازگار با محیط باشد.

مکانیزم اقدام تخریب بسیار پیچیده می باشد. به عوامل بسیار متعددی مانند: پیشرفت واکنش های خودبخودی، ساختار فیزیکی پلیمر، میزان نور، اکسیژن، تنش های قبلی و بعدی و… وابسته می باشد. در این پژوهش الیاف PP تحت تاثیر اشعه UV به صورت تنها همراه H2O و H2O2 و TiO2 قرار گرفته می باشد و سپس آزمایشات مختلفی با در نظر داشتن امکانات موجود بر روی آن انجام شده می باشد.

فصل اول: مروری بر مقالات

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

1-1- پلی پروپیلن:

پلی پروپیلن مهمترین الیاف پلی الفینی می باشد که به گروه الیاف مصنوعی تعلق دارد. مواد اولیه ساخت پلی پروپیلن دو عنصر کربن و هیدروژن می باشد. پروپیلن گازی می باشد که در دمای 47- درجه سانتیگراد – و فشار 760mmHg به مایع تبدیل می گردد. پلی پروپیلن از پلیمری شدن پیروپیلن حاصل می گردد که با بهره گیری از کاتالیزور مناسب واکنش انجام می پذیرد. در پلی پیروپیلن ایزوتاکتیک تمام گروه های متیل در یک طرف مولکول زنجیره ای قرار دارند و از نظر نظم فضایی محل های مشابهی دارند. در پلی پروپیلن اتاتیک گروه های متیل به گونه تصادفی در دو طرف مولکول زنجیره ای قرار می گیرند. پس مولکول تقارن و نظم فضایی نخواهد داشت و نظم بلوری نیز به وجود نخواهد آمد. حالت سوم شکل فضایی سیندیو تاکتیک می باشد که در آن گروه های متیل، یک در میان در دو طرف مولکول زنجیره ای قرار می گیرند. در نتیجه مولکول ها تقارن و نظم مشخصی خواهند داشت و امکان متبلور شدن آنها زیاد می باشد. با در نظر داشتن شرایط سرد کردن، ساختار بلورین پلی پروپیلن دو شکل متفاوت پیدا می کند. چنانچه پلی پروپیلن مذاب سریعا سرد گردد ساختار بلورین ناپایدار که پارا کریستالین و یا سمکتیک نام دارد شکل می گیرد. چنانچه پلی پروپیلن مذاب به آرامی سرد گردد ساختار بلورین معروف به منو کلینیک به وجود می آید. حرارت دادن پلی پروپیلن از نوع پارا کریستالین به بیش از 80 درجه سانتیگراد باعث تغییر ساختار بلورین آن به شکل منوکلینیک می گردد. در الیاف پلی الفینی، پیوندهای شیمیایی و یونی بین ماکرومولکول های پلی پروپیلن وجود نداشته و نیروهای بین زنجیره ای به نیروی واندر والس محدود می گردد. از این رو برای کسب خواص فیزیکی مناسب بایستی وزن مولکولی الیاف پلی الفینی در مقایسه با الیاف دیگر بالاتر انتخاب گردد.

2-1- مواد افزودنی پلی پروپیلن

پلی پروپیلن معمولی که به بازار عرضه می گردد دارای مقداری مواد افزودنی می باشد. نمونه هایی از این مواد که به مقصود امکان پذیر ساختن تولید پلی پروپیلن به آن اضافه می گردد به قرار زیر می باشد:

– ضد اسید

مواد ضد اسید مثل کلسیم و یا سدیم استئارات تأثیر خنثی سازی بقایای کاتالیست مورد بهره گیری قرار گرفته در مرحله پلیمریزاسیون را به عهده دارند. اگر این طور نباشد، امکان تشکیل اسید هست که می تواند مشکلاتی مثل اثر سوء بر دستگاه های تبدیل را به همراه داشته باشد.

– ضد اکسیداسیون

مواد ضد اکسیداسیون به عنوان محافظت از پلیمر پیش روی شکسته شدن ماکرومولکول ها در حین تولید و بعد از آن مورد بهره گیری قرار می گیرند. فنل با ممانعت فضایی نمونه ای از مواد ضد اکسیداسیون می باشد.

خاطر نشان می گردد که علیرغم به همراه داشتن این مواد افزودنی، پلی پروپیلن به عنوان اصلاح شده در نظر گرفته نمی گردد.

تعداد صفحه : 74

قیمت : شش هزار تومان

 

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com