منابع پایان نامه ارشد با موضوع شخص ثالث، اشخاص ثالث

گذشته باشد، تمام سرمايه بيمه پرداخت مي شود.36
1-1-4-2-1- تاريخچه بيمه عمر
از پيدايش اولين جوامع بشري، انسان همواره در جستجوي راه هايي براي تأمين جان و مال خود بوده و بيمه عمر هم از جمله روش هايي است که در طول قرون گذشته براي به دست آوردن تأمين جاني و اقتصادي به وجود آمده است. اين نوع بيمه قبل از آن که در خشکي شناخته شود در دريا معمول گرديده و بيمه گران، ضمن بيمه کردن کشتي ها، متعهد مي گرديدند که در صورت فوت هر يک از خدمه کشتي وجه معيني به خانواده او بپردازند و قديمي ترين بيمه نامه عمر که سند آن موجود است مربوط به سال 1566 ميلادي مي باشد که در بلژيک کنوني که در آن زمان تحت اشغال اسپانيا بوده صادر شده است و اولين بيمه نامه ثبت شده در انگلستان نيز تاريخ 18 ژوئن 1583 ميلادي را دارد.37
بيمه عمر به موجب فرمان مورخ 3 نوامبر 1787 ميلادي به طور رسمي در دوران انقلاب کبير فرانسه و سال ها پس از آن در بوته فراموشي ماند و تنها در حدود سال 1820 ميلادي است که به عنوان يکي از حقوق شهروندان مطرح شد. از اين پس در نيمه دوم سده ي نوزدهم تا زمان حاضر بيمه عمر و ساير بيمه هاي اشخاص جهش و پيشرفت مداومي داشته است. اين تحول از نظر قانوني در قانون 13 ژوئيه 1930 ميلادي که مواد 54 و 83 آن اختصاص به بيمه هاي اشخاص، به ويژه بيمه عمر دارد، تبلور يافته است.38
1-1-4-2-2- ارکان ببمه عمر
الف- بيمه گذار: کسي است که با شرکت بيمه قرارداد مي بندد و با تکميل و امضاي تقاضاي بيمه نامه، خود را بيمه مي کند. بيمه گذار بايد نسبت به عمر بيمه شده، نفع بيمه اي داشته باشد. غالباً بيمه گذار و بيمه شده در بيمه عمر، يکي است.
ب- بيمه گر: کسي است که تعهد مي کند در صورت وقوع مرگ بيمه شده، در زمان معين و يا در صورت حيات بيمه شده، در انقضاي مدت بيمه ( بر حسب اختلاف بيمه هاي عمر ) مبلغ معيني را بپردازد.
ج- بيمه شده: کسي است که زندگي يا مرگ او موضوع و مورد بيمه است و پرداخت سرمايه بيمه اي از سوي شرکت بيمه، بر مرگ يا زنده بودن او بعد از انقضاي زمان ( حسب مورد بيمه که بيمه عمر باشد يا بيمه به شرط حيات ) متوقف است.
د- قسط بيمه اي: ميزان پاداش و حقي است که در مقابل تعهدات بيمه گر، مبني بر پرداخت ضايعات ناشي از حادثه مورد بيمه يا مبلغ معيني طبق توافق، به بيمه گران تعلق مي گيرد. قسط بيمه اي را بيمه گذار مي پردازد.
ه‍مبلغ بيمه اي: همان سرمايه بيمه گذار است که معمولاً با سود اضافي از سوي بيمه گر به بيمه گذار يا مستفيد از بيمه پرداخت مي شود.39
ي- استفاده کننده: شخصي است که بيمه گر مي بايد سرمايه مورد تعهد را در صورت وقوع خطر موضوع بيمه ( فوت يا حيات بيمه شده ) به او بپردازد. استفاده کننده از بيمه ممکن است خود بيمه گذار باشد ( مانند اين که شوهري يک بيمه نامه عمر به شرط فوت همسرش به نفع خود منعقد سازد ) و همچنين استفاده کننده ممکن است شخص بيمه شده باشد ( مانند شخصي که يک بيمه نامه عمر به شرط حيات به سود خود منعقد نمايد ) يا ممکن است شخص سومي باشد ( مانند مادري که بيمه نامه عمر به شرط فوت به نفع فرزندان خود منعقد کند )40
در برخي از اقسام بيمه عمر، بيمه گذار و بيمه شده و مستفيد از منافع بيمه، يک شخص است؛ مانند بيمه به شرط حيات در مدت زمان مشخص؛ مثلاً فردي در بيمه عمر زماني، به مدت ده سال قرارداد مي بندد. اگر پس از ده سال زنده بماند، پس از انقضاي زمان بيمه، مبلغ مشخصي را از شرکت بيمه دريافت مي کند و او بعد از انقضاي زمان، زنده مي ماند. بيمه گذار در اين فرض خود را بيمه نموده است و حق استفاده از مبلغ بيمه اي را براي خود قائل شده است.
در برخي اقسام بيمه عمر، بيمه گذار و بيمه شده يکي است، اما مستفيد از بيمه، فرد ديگري است؛ مانند بيمه عمري که در صورت فوت بيمه شده، که همان بيمه گذار است، ورثه او مبلغ بيمه اي را دريافت مي دارند؛ چون بيمه گذار، که همان بيمه شده در اين فرض است، فوت کرده است. بنابراين بازماندگان او از سرمايه و مبلغ بيمه اي استفاده مي کنند.
گاهي بيمه گذار و مستفيد از بيمه يکي است، اما بيمه شده، فرد ديگري است؛ مانند اين که کسي زندگي ديگري را بيمه کند که چنان چه در زمان معيني، مثلاً در طول پنج سال بعد از قرارداد بيمه، بميرد، بيمه گذار حق استفاده از مبلغ و سرمايه بيمه اي را داشته باشد.
تعيين استفاده کننده از مزاياي بيمه يکي از جنبه هاي مهم بيمه عمر است. با انعقاد قرارداد، بيمه گذار بر حسب مورد، يا مزيتي را به شخص يا اشخاصي که براي او عزيز هستند عرضه مي دارد که خود نوعي بخشش غير مستقيم است، و يا بدهکاري خود را به شخص ثالثي مورد تضمين قرار مي دهد.
در حالت نخست، اختصاص مزاياي بيمه به اشخاص ثالث به طور مجاني و رايگان صورت مي گيرد و در حالت دوم اختصاص مزايا جنبه معوض به خود مي گيرد. در هر صورت منطق امور، بيمه گذار را وادار به تعيين استفاده کننده مي نمايد اما بايد دانست که تعيين استفاده کننده به هيچ وجه شرط صحت و اعتبار مؤثر بودن قرارداد بيمه نيست.41
1-1-4-2-3- انواع بيمه هاي عمر
بيمه عمر انواع مختلفي دارد که مهمترين و متداولترين آن ها عبارت اند از بيمه عمر به شرط وفات، بيمه عمر به شرط حيات و بيمه عمر مختلط.42
1. بيمه عمر به شرط وفات: در اين نوع بيمه که برعکس بيمه به شرط حيات مي باشد بيمه گر، تعهد مي نمايد که هرگاه بيمه گذار در طول مدت قرارداد فوت نمايد مبلغي را به ورثه يا شخص ثالث تعيين شده در قرارداد بپردازد و اگر بيمه گذار در طول مدت قرارداد زنده ماند، هيچگونه وجهي به او و يا شخص ثالث داده نمي شود.
فورمول بيمه عمر تأمين خطر فوت به منظور رويارويي با تشويش خاطر نسبت به آينده تهيه شده و داراي چهار نوع اصلي به شرح زير است:
الف- بيمه تمام عمر:
بر پايه اين قرارداد بيمه گر متعهد مي شود که در صورت فوت بيمه شده در هر زمان ، سرمايه بيمه مذکور در قرارداد را به استفاده کننده بپردازد. در برابر اين تعهد بيمه گر، عاقد قرارداد يا بيمه گذار نيز متعهد پرداخت حق بيمه ها مي باشد. اين پرداخت اشکال گوناگوني دارد. گاهي به صورت يکجا به هنگام بستن قرارداد و گاهي به صورت پرداخت اقساطي مي باشد. در حالت دوم نيز به دو ترتيب عمل مي شود يا بيمه گذار متعهد پرداخت حق بيمه ها در تمام مدت بيمه نامه ( تا زمان فوت بيمه شده ) مي گردد و يا آن که متعهد مي شود که اقساط حق بيمه را تا پايان مدت تعيين شده در قراداد بپردازد. اين گونه قرارداد بيمه عمر همانندي زيادي با قرارداد بيمه عمر از نوع پس اندازي دارد و در برگيرنده اندوخته رياضي مي باشد. اين بدان معنا است که براي بيمه گر مسلم است که بايد به تعهد خود در مورد پرداخت سرمايه بيمه عمل کند. تنها چيزي که جنبه احتمالي دارد تاريخ پرداخت يا تاريخ انجام تعهد بيمه گر است. اين گونه بيمه عمر به طور نسبي پر خرج است.
ب- بيمه تمام عمر با شرط فوت بعد از مدت معين
اين نوع بيمه عمر بر پايه همان نوع نخستين ( بيمه تمام عمر ) ترتيب يافته است با اين تفاوت که بيمه گر در صورتي به تعهد خود عمل مي کند که بيمه شده بعد از تاريخ تعيين شده در قرارداد بيمه فوت کند. فايده اين فرمول اين است که حق بيمه نازل تري را مي طلبد زيرا احتمال دارد که بيمه گر چيزي نپردازد. در واقع بيمه گر در صورت فوت بيمه شده پيش از موعد مقرر هيچ تعهدي ندارد. اين فرمول در موردي مفيد است که بيمه شده به تأمين فوري و بيدرنگ نياز ندارد.
ج- بيمه عمر زماني
گونه اي از بيمه هاي عمر است که به اندازه کافي مورد استقبال قرار گرفته و به موجب اين قرارداد، بيمه گر متعهد مي شود که در صورت فوت بيمه شده در مدت اعتبار بيمه نامه، سرمايه تعيين شده را به استفاده کنندگان بپردازد.
در مقابل اين تعهد، بيمه گذار نيز متعهد پرداخت اقساط حق بيمه در تمام مدت قرارداد يا تا زمان وقوع فوت بيمه شده در جريان اعتبار بيمه نامه مي باشد.
اقساط حق بيمه برابر قاعده کلي هم تراز و يکدست مي شود به طوري که در تمام مدت قرارداد به صورت مبلغ ثابت و معيني در مي آيد. اين کار نوعي سهولت بازرگاني است که تأثير رواني ناشي از افزايش حق بيمه ها را به علت فزوني خطر ناشي از بالا رفتن سن بيمه شده مي پوشاند.
واقعيت اين است که هر چه مدت قرارداد درازتر باشد، احتمال وقوع خطر فوت بيمه شده نيز بيشتر است. براي دوري کردن از يادآوري اين کمين کرده ابدي است که بيمه گر نوعي ميانگين حق بيمه را بر مي گزيند. بدين ترتيب که افزون پرداختي هاي مرحله آغازين قرارداد کمبود پرداخت سال هاي پاياني قرارداد بيمه را جبران مي کنند.
اين نوع بيمه فاقد اندوخته رياضي است و جنبه پس اندازي ندارد و بيمه گر تنها خطر فوت بيمه شده را مورد تأمين قرار مي دهد. بيمه گذار نيز در جهت مخالف او ريسکي را به عهده مي گيرد و آن عدم استراد حق بيمه ها در صورت عدم وقوع فوت شخص بيمه شده مي باشد.
فورمول بيمه عمر زماني داراي فايده هاي متعددي است: مبلغ نازل حق بيمه ها، دسترسي به اين نوع بيمه را براي زن و شوهرهاي جوان که نگران تأمين آينده فرزندان خود هستند را آسان مي سازد. همچنين از اين فورمول مي توان در خصوص پرداخت طلب وام دهنده اي که بستانکاري اش به علت فوت احتمالي وام گيرنده به خطر مي افتد استفاده کرد.
د- بيمه عمر خطر فوت به شرط حيات استفاده کننده:
قراردادي است که به موجب آن بيمه گر در مقابل دريافت اقساط حق بيمه متعهد مي شود که در صورت فوت بيمه شده، سرمايه بيمه معين يا مستمري را به استفاده کننده تعيين شده در صورتي که در زمان فوت بيمه شده زنده باشد به او بپردازد و در اين فورمول، هم فوت شخص بيمه شده و هم زنده ماندن استفاده کننده پس از فوت بيمه شده مورد توجه قرار مي گيرد. بنابراين انجام تعهد بيمه گر تابع فوت بيمه شده و زنده ماندن استفاده کننده بعد از اين زمان مي باشد. مدت زمان پرداخت حق بيمه ها مي تواند تا زمان فوت زودرس استفاده کننده يا تا زمان فوت بيمه شده باشد. اين فورمول بيمه اي، گرچه چندان متداول نيست ولي خالي از فايده نمي باشد. بدين معنا که امکان معاش براي اشخاص زير تکفل شخص بيمه شده را فراهم مي کند. اين نوع بيمه را نبايد با بيمه تمام عمر يا بيمه عمر زماني که در آن ها شرط زنده ماندن پيش بيني مي شود، اشتباه کرد. در واقع در حالي که در اين فورمول، فوت زودرس شخص استفاده کننده بيمه گر را از انجام تعهد خود معاف مي کند، گنجاندن شرط زنده ماندن هرگز چنين نتيجه و پيامدي را در بر ندارد. اين نوع بيمه هدفي جز جلوگيري از انتقال حقوق شخص استفاده کننده به ورثه اش در صورت فوت زودرس او ( پيش از فوت بيمه شده ) ندارد. در حالي که استفاده کننده بعد از فوت بيمه شده زنده باشد و پس از آن بميرد، مزاياي بيمه در صورت فوت بيمه شده يا به استفاده کننده تعيين شده بعدي تعلق مي گيرد يا وارد ارث و ماترک شخص بيمه شده مي گردد.43
بيمه گر در بيمه عمر خطر فوت، بروز يک حادثه احتمالي را بيمه مي کند. روي آوردن به اين نوع بيمه از سوي کساني که در زماني مشخص در معرض خطرات غير معمول قرار مي گيرند؛ مثلاً حرفه خلباني يا ملواني يا اکتشافات معدني و دريايي و يا کار در کارگاه هاي اشعه پرتوي يا تحقيقات اتمي را برگزيده اند و به اندازه زماني که در آن کار خاص اشتغال دارند، مثلاً پنج يا ده ساله و کم تر يا بيشتر، خود را بيمه مي کنند و اقساط ماهانه بيمه را در طول آن مدت مي پردازند. چنان چه مدت بيمه سپري شد و بيمه شده زنده ماند، بيمه پايان مي يابد و بيمه گر تعهد پرداخت سرمايه را ندارد و اقساط دريافت شده ي بيمه، باز پس داده نمي شود. و اگر بيمه شده بميرد، مدت بيمه تمام شده تلقي مي گردد و

دیدگاهتان را بنویسید