: بولیمیا از مشکلات تغذیه ایه و مریضی ای جدی حساب می شه. بولیمیا در صورت درمان نشدن می تونه زندگی فرد رو تهدید کنه. افراد گرفتار به این مریضی هنگام غذاخوردن کنترلی روی خود ندارن. اونا بعد با روشای غیرسالم تلاش می کنن تا کالری دریافتی اضافی رو از بین ببرن. این افراد واسه جلوگیری از زیاد شدن وزن و چاقی از روشای مختلفی استفاده می کنن. مثلا ممکنه اونا به طور مرتب باعث استفراغ خود بشن (استفراغ تعمدی یا القای استفراغ)، از داروهای ملین یا مدر یا مکملای کاهش وزن استفاده کنن، رژیمای غذایی سختی بگیرن و یا بیش ازحد ورزش کنن. اگه می خواین با این مریضی بیشتر آشنا بشوید، ادامهٔ این مطلب رو از دست ندین.

مبتلایان به بولیمیا از وزن و اندام شون راضی نیستن. این افراد معمولا تصویر بدی نسبت به اندام خود دارن و خودشون رو به بدترین شکل ممکن قضاوت می کنن. بولیمیا بیشتر درباره خیالات فرد نسبت به خودشه. پس درمان اونم سخته. اما درمانای مؤثری وجود دارن که به فرد کمک می کنن تا احساس بهتری نسبت به خودش داشته باشه و با الگوی تغذیه سالم از بروز مشکلات این مریضی جلوگیری بکنه.

نشونه ها و علائم بولیمیا

: مشکل بولیمیا چیه؛ علائم و راه های درمان اون

  • نارضایتی فرد از وزن و اندامش؛
  • زندگی با ترس زیاد شدن وزن؛
  • غذاخوردن زیاد و عجیب تو یه وعدهٔ غذایی و تکرار اون؛
  • ازدست دادن کنترل خود هنگام غذاخوردن، طوری که احساس می کنین نمی تونین غذاخوردن تون رو متوقف کنین؛
  • استفراغ تعمدی یا ورزش کردن بیش ازحد تا بتونین مانع از زیاد شدن وزن تون پس از پرخوری بشوید؛
  • مصرف داروهای ملین، مدر یا تنقیه پس از غذاخوردن. درحالی که احتیاجی به مصرف اونا نباشه؛
  • رژیمای غذایی سخت یا دوری از خوردن بعضی غذاها؛
  • مصرف بیش ازحد مکملای رژیمی و اجناس گیاهی واسه کاهش وزن.

شدت بولیمیا به وسیلهٔ تعداد دفعاتی که فرد از اقدامات ناسالم واسه کاهش وزن استفاده می کنه، مشخص می شه. هرچه دفعات تکرار این اقدامات بیشتر باشه، بولیمیا شدیدتره. وقتی می گیم فرد گرفتار به بولیمیاست که دست کم ۱ بار در هفته و به مدت دست کم ۳ ماه از روشای ناسالم واسه کاهش وزن استفاده بکنه.

چه وقتی باید به دکتر مراجعه کرد

درصورت داشتن هر کدوم از علائم بولیمیا، در اولین فرصت به دکتر مراجعه بکنین. بولیمیا در صورت درمان نشدن می تونه اثرات داغون کننده ای روی سلامتی داشته باشه.

با دکتر یا روان دکتر دربارهٔ علائم و احساس تون نسبت به بولیمیا صحبت بکنین. اگه تمایلی به شروع درمان ندارین، با فرد مورداعتمادتان (مانند دوست، همسر، مربی یا هرکی دیگه ای) دربارهٔ وضعیت تون صحبت بکنین. شاید اون فرد به شما در برداشتن اولین گاما واسه درمان بولیمیا کمک بکنه.

به عزیزانی که علائم بولیمیا رو دارن، کمک بکنین

اگه دوست یا فردی از خونواده تون علائم بولیمیا رو داره، رو راست و با حوصله با اون صحبت بکنین. شما نمی تونین کسی رو به زور پیش دکتر ببرین. اما می تونین در این راه حامی و تشویق کننده اونا باشین. هم اینکه می تونین یه دکتر یا روان دکتر خوب پیدا کنین و واسه عزیزتون وقت ملاقات بگیرین و حتی با اون پیش دکتر برید.

ازجایی که بیشتر مبتلایان به بولیمیا وزن طبیعی دارن یا اضافه وزن شون خیره کننده نیس، معمولا دور و بریا متوجه مشکلی نمی شن. شما با مشاهدهٔ علائم زیر می تونین متوجه بروز بولیمیا در دور و بریا تون شید:

  • اعتراض و شکایت دائمی از چاق شدن؛
  • دیدگاه غیرواقعی و بسیار منفی فرد نسبت به بدن خود؛
  • مصرف بیش ازحد غذا تو یه وعده، به خصوص مصرف غذاهایی که فرد در حالت طبیعینمی خوره؛
  • رژیمای لاغری سخت؛
  • فرد تمایلی به غذاخوردن در جمع یا جلوی بقیه نداره؛
  • رفتن به دستشویی بدون این دست اون دست کردن بعد از غذا، در بین غذا یا دستشویی رفتنای طولانی؛
  • ورزش کردن بیش ازحد؛
  • ایجاد زخم یا پینه روی بند انگشت ها یا دستا؛
  • آسیبای دندون یا لثه؛
  • تغییر وزن؛
  • ورم دست و پا؛
  • ورم چانه و صورت در اثر بزرگ شدن غدها.

علل بروز بولیمیا

دلیل دقیق بروز بولیمیا مشخص نیس. اما عوامل زیادی در بروز و پیشرفت مشکلات تغذیه ای تاثیردارن. ازجمله ژنتیک، بیولوژی، سلامت عاطفی، انتظارات اجتماعی و بقیه مسائل در بروز این مشکلات نقش دارن.

عوامل مؤثر در بروز بولیمیا

دختران و زنان بیشتر از پسران و مردان در برابر دچار شدن به بولیمیا قرار دارن. بولیمیا معمولا در اواخر نوجوونی و اوایل بزرگسالی بروز می کنه. عواملی که خطر دچار شدن به بولیمیا رو زیاد می کنن، عبارت ان از:

  • بیولوژی: آدمایی که اقوام درجه یه شون (مانند والدین یا فرزندان) از مشکلات تغذیه ای رنج می برن، بیشتر از بقیه در برابر دچار شدن به مشکلات تغذیه ای مانند بولیمیا هستن. اضافه وزن در زمان کودکی و نوجوونی هم خطر بروز بولیمیا رو زیاد می کنه.
  • مشکلات عاطفی و روانی: مشکلات عاطفی و روانی مانند افسردگی، مشکلات اضطراب و مصرف مواد مخدر رابطه نزدیکی با بروز مشکلات تغذیه ای دارن. مبتلایان به بولیمیا معمولا دربارهٔ خودشون احساس منفی دارن. در بعضی موارد، اتفاقات بد و استرس محیطی هم عوامل بروز مشکلات تغذیه ای هستن.
  • رژیم غذایی: آدمایی که واسه لاغری رژیم می گیرن، بیشتر از بقیه در خطر دچار شدن به مشکلات تغذیه ای قرار دارن. بیشتر مبتلایان به بولیمیا، بین دفعات پرخوری شون، رژیمای سخت لاغری رو دنبال می کنن. این خود می تونه از عوامل محرک پرخوری بعدی باشه. بقیه عواملی که خطر پرخوری رو زیاد می کنن، یعنی استرس، تصویر بد ذهنی نسبت به خود، غذاها و خستگی.

مشکلات بولیمیا

بولیمیا می تونه مشکلات جدی و خطرناک زیادی به دنبال داشته باشه. بعضی مشکلات احتمالی بولیمیا عبارت ان از:

  • از دست دادن اعتماد به نفس، مشکلاتی در روابط با بقیه و کارکرد اجتماعی؛
  • کم آبی بدن (دهیدراسیون) که می تونه موجب بروز مشکلات جدی واسه سلامتی مانند مشکل کلیه شه؛
  • مشکلات قلبی مانند آریتمی قلب یا مشکل قلب؛
  • پوسیدگی شدید دندون و بیماریای لثه؛
  • بی نظمی در چرخه های قاعدگی در زنان و یا نداشتن عادت ماهانه؛
  • مشکلات گوارشی؛
  • اضطراب، افسردگی، مشکلات شخصیتی و مشکل دوقطبی؛
  • خودزنی یا فکرکردن به خودکشی یا مبادرت به انجام اون.

پیشگیری

با اینکه هیچ راه قطعی واسه پیشگیری از بولیمیا موجود نیس، ولی میشه قبل اینکه وضعیت افراد بدتر بشه، اونا رو به سمت رفتار و عادات سالم راهنمایی کرد. اقدامات زیر در پیشگیری از بولیمیا یا بدترشدن اون مؤثره:

  • به کودک تون کمک بکنین تا فارغ از وزن و شکل اندامش، تصویر ذهنی خوبی از خود بسازه. به اون بیاموزید که اعتمادبه نفس به اندام ارتباطی نداره.
  • وعده های غذایی سالم رو به طور منظم و به شکل خانوادگی در کنار همدیگه بخورین.
  • در خونه دربارهٔ وزن صحبت نکنین. به جای اون بیشترِ تمرکزتون رو روی داشتن سبک زندگی سالم بذارین.
  • رژیمای سخت و عادات ناسالم کاهش وزن مانند به کار گیری مکملای کاهش وزن، به کار گیری ملینا یا استفراغ تعمدی رو واسه کاهش وزن تشویق نکنین.
  • درصورتی که فکر می کنین در آستانهٔ دچار شدن به بولیمیا قرار دارین، با دکتر مشورت بکنین. معمولا دکتر می تونه شاخصای نشون دهندهٔ مشکلات تغذیه ای رو در مراحل اولیه شناسایی کرده و از پیشرفت اون جلوگیری بکنه.
  • اگه فکر می کنین کسی از خویشون یا دوستان تون مشکلات تغذیه ای یا مشکلات تغذیه ای داره، با اون حرف بزنین، از اون پشتیبانی و به اون کمک بکنین.

تشخیص بولیمیا

دکتر واسه تشخیص بولیمیا معمولا اقدامات زیر رو انجام میده:

  • با شما دربارهٔ عادتای غذایی، روشای کاهش وزن و علائم فیزیکی تون صحبت می کنه.
  • شما رو معاینهٔ بالینی می کنه.
  • واسه شما آزمایش خون و ادرار می نویسه.
  • تجویز آزمایشی واسه تشخیص مشکلات قلبی (نوار قلب یا الکتروکاردیوگرام) .
  • انجام آزمایش روان شناختی که در اون درباره ٔ مسائل مختلفی مانند دیدگاه تون نسبت به اندام و وزن تون با شما صحبت می کنه.
  • دکتر از معیارهای دچار شدن به بولیمیا که در دی اس ام-۵ (نسخه پنجم برنامه ریزی شده انجمن روان پزشکی آمریکا) اومده، استفاده می کنه. دی اس ام-۵ راهنمای تشخیصی و آماری مشکلات روانیه.

هم اینکه ممکنه دکتر آزمایشای بیشتری تجویز کنه تا بتونه دلایل تغییرات وزنی و مشکلات مربوط به اونو مشخص کنه.

درمان

معمولا مبتلایان به بولیمیا به شکلای جور واجور مختلفی از درمانا نیاز دارن. این درمانا شامل ترکیبی از روان درمانی و به کار گیری داروهای ضدافسردگی است که در درمان بولیمیا بسیار تاثیردارن. یه تیم روند درمان رو انجام میده. این تیم شامل شما، خونواده تون، دکتر، روان دکتر، متخصص تغذیه با تجربهٔ درمان مشکلات تغذیه ای و شاید فردی واسه هماهنگی روند درمان باشه.

در زیر به گزینه های درمان و چند تا نکته مهم در روند درمان بولیمیا نگاهی میندازیم:

روان درمانی با عنوان صحبت درمانی هم شناخته می شه. در اون روان دکتر دربارهٔ بولیمیا و مشکلات مربوط به اون صحبت می کنه. براساس دلایل موجود، روشای روان درمانیِ زیر می تونن به بهتر شدن علائم بولیمیا کمک بکنن:

  • رفتاردرمانی شناختی: رفتاردرمانی شناختی به شما کمک می کنه تا بتونین الگوی تغذیهٔ خود رو اصلاح کنین. هم اینکه به کمک روان درمانی شناختی می تونین عادتا و باورهای ناسالم تون رو شناسایی و اونا رو اصلاح بکنین.
  • درمانای خونواده محور: این درمانا به والدین کمک می کنن تا عادتای ناسالم تغذیه ای فرزندشون رو متوقف کنن تا فرزندان دوباره بتونن کنترل غذاخوردن شون رو در دست بگیرن. به کمک این درمانا والدین می تونن از اثرات منفی بولیمیا بر فرزندشون و خونواده جلوگیری کنن.
  • روان درمانی بین فردی: این روش به شما کمک می کنه تا مشکلاتی رو که در روابط نزدیک تون به وجود اومده، حل کنین و روابط اجتماعی و مهارت حل مسئله تون رو تقویت کنین.

از روان دکتر خود سوال کنین که از چه روش روان درمانی استفاده می کنه و دلایلی هست که این روش واسه درمان بولیمیا مؤثره یا خیر.

داروها

مصرف داروهای ضدافسردگی در کنار روان درمانی می تونه به بهتر شدن علائم بولیمیا کمک بکنه. تنها داروی ضدافسردگی که سازمان غذا و داروی آمریکا واسه درمان بولیمیا اونو تأیید کرده، داروی فِلوکستینه. فلوکستین از دسته داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI) است که می تونه در درمان مواردی به غیر از افسردگی هم مؤثر باشه.

آموزش تغذیه

کارشناسان تغذیه می تونن با طراحی برنامهٔ غذایی مناسب به شما کمک کنن تا عادت غذایی سالمی داشته باشین و از وسوسه و گرسنگی بیش ازحد جلوگیری کرده و مواد غذایی موردنیازتان رو دریافت کنین. تغذیهٔ منظم و محدودنکردن غذای دریافتی در درمان بولیمیا نقش مهمی داره.

بستری شدن

معمولا بولیمیا در خارج از بیمارستان درمان می شه. اما درصورت شدیدبودن علائم و بروز مشکلات جدی واسه سلامت فرد، ممکنه فرد نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشه. بعضی برنامه های درمان مشکلات تغذیه به صورت چندساعته در بیمارستان انجام می شن و احتیاجی به بستری شدن دراز مدت مریض نیس.

چالشای درمانی بولیمیا

بااینکه بیشتر افراد با درمان مناسب بهبود پیدا می کنن، اما در بعضی موارد علائم مریضی به طور کامل از بین نمی رن. در بعضی مواقع ممکنه عادات بد تغذیه در طول چند سال دوباره ظاهر بشن. این به وضعیت زندگی فرد و بروز شرایطی مانند استرس زیاد وابسته.

اگه فکر می کنین دوباره در آستانهٔ دچار شدن به بولیمیا قرار گرفتین، جلساتی رو با دکتر، روان دکتر و متخصص تغذیهٔ خود ترتیب بدین تا از شروع دوباره مریضی و خارج شدن وضعیت از کنترل تون جلوگیری کنین. یادگیری راه های مؤثر مقابله با استرس و هم اینکه داشتن روابط سالم از راه هاییه که مانع از برگشت دوبارهٔ این مریضی می شن.

اگه در گذشته سابقهٔ دچار شدن به مشکلات تغذیه رو داشتین و فکر می کنین دوباره علائم اون مشکل درحال بروزه، بدون این دست اون دست کردن با تیم درمانی خود جلساتی ترتیب بدین.

درمانای خونگی و سبک زندگی

علاوه بر درمان حرفه ای، باید نکات مراقبتی زیر رو هم رعایت بکنین:

  • برنامهٔ درمانی و جلسات درمانی خود رو جدی بگیرین. از نخوردن وعده های غذایی دوری کنین؛ حتی اگه باعث می شه احساس بدی داشته باشین.
  • در مورد بولیمیا بخونین. داشتن اطلاعات در مورد این مریضی باعث افزایش قدرت و انگیزه تون واسه ادامهٔ روند درمان می شه.
  • غذای مناسب استفاده کنین. اگه به مقدار کافی غذا نخورین یا غذای مصرفی تون رو با روشای ناسالم دفع کنین، بدن تون نمی تونه مواد مغذی موردنیازش رو دریافت کنه. با دکتر یا متخصص تغذیه دربارهٔ مصرف مکملای ویتامینی یا موادمعدنی صحبت کنین. هرچند پیشنهاد می شه که ویتامینا و مواد معدنی موردنیازتان رو به طور طبیعی از راه غذاها دریافت کنین.
  • از بقیه انصراف نکنین. خودتون رو از اعضای خونواده یا دوستان جدا نکنین. اونا سلامت شما رو میخوان. داشتن روابط خوب با بقیه به روند درمان تون کمک می کنه.
  • با خودتون مهربون باشین. مرتب جلوی آینه خودتون رو سرزنش نکنین یا وزن خودتون رو مرتب کنترل نکنین. این اقدامات می تونن شما رو به انجام عادتا و رفتارای نادرست هدایت کنه.
  • مراقب ورزش کردن زیاد باشین. اگه ورزش می کنین، با دکتر درمورد نوع اون صحبت بکنین؛ مخصوصا اگه واسه کاهش وزن ورزش می کنین.

درمانای جانشین

ممکنه مکملای غذایی و اجناس گیاهی ای که واسه کاهش اشتها و کاهش وزن طراحی شدن، به وسیله مبتلایان به مشکلات تغذیه مورد سوءمصرف قرار بگیرن. شاید این مکملا با بعضی داروها تداخل دارا باشن و مشکلات جانبی جدی و خطرناکی رو واسه فرد ایجاد بکنن.

مکملای غذایی و اجناس کاهش وزن واسه ورود به بازار احتیاجی به تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا ندارن. پس تضمینی واسه سالم بودن اونا موجود نیس. اگه می خواین از مکملای غذایی یا اجناس گیاهی استفاده کنین، اول دربارهٔ خطرات احتمالی اون با دکتر مشورت بکنین.

نکاتی واسه مقابله با بولیمیا

شاید وقتی پیامای متناقضی رو از رسانه، خونواده، دور و بریا و همسر خود بشنوین، درمان بولیمیا سخت تر شه. توجه به نکات زیر به شما در مقابله با بولیمیا کمک می کنه:

  • به خودتون یادآوری کنین که چه وزنی واسه بدن تون بهتره.
  • در مقابل وسوسه تون به رژیم گرفتن یا نخوردن وعده های غذایی مقاومت کنین. چون این کار می تونه باعث پرخوری و از دست دادن کنترل تون بین غذاخوردن بشه.
  • به وب سایتا و مطالبی که مشکلات تغذیه رو چیزی ساده و معمولی جلوه میدن، توجهی نکنین.
  • شرایط تنش زایی رو که می تونه موجب بروز بولیمیا بشه، شناسایی و واسه مقابله با اونا برنامه ای طراحی کنین.
  • واسه مقابله با نگرانیا و فشارهای عاطفی برنامه ای داشته باشین.
  • به دنبال راه های مثبتی واسه افزایش اعتمادبه نفس تون باشین.
  • فعالیتای سالمی رو واسه خودتون تدارک ببینین تا حواس تون از فکرهای مربوط به پرخوری یا دفع ناسالم مواد غذایی مصرفی پرت بشه.
  • با فراموش کردن نکات منفی تون و دقیق شدن و فوکوس کردن روی نقاط مثبت و اعتباردادن به خودتون، اعتمادبه نفس تون رو زیاد کنین.

دریافت پشتیبانی

اگه گرفتار به بولیمیا هستین، رفتن به گروه های حمایتی مبتلایان به بولیمیا می تونه به شما کمک بکنه. صحبت کردن با کسائی که این مشکل رو دارن یا داشتن، به بهتر شدن وضعیت تون کمک می کنه.

مشاوره واسه والدین

اگه بچتون گرفتار به بولیمیاست، شاید خودتون رو به خاطر مشکل تغذیهٔ بچتون سرزنش کنین. اما باید بدونین مشکلات تغذیه دلیلای زیادی دارن و نوع رفتار والدین از دلایل بروز اون به حساب نمیاد. به جای اینکه خودتون رو سرزنش کنین، بهتره روی درمان بچتون تمرکز بکنین.

بعضی نکات قابل توجه واسه کمک به بچتون عبارت ان از:

  • از بچتون سوال کنین که چیجوری می تونین به اون کمک بکنین. مثلا، از نوجوون خود سوال کنین، دوست داره بعد از وعدهٔ غذایی چه فعالیت خانوادگی ای بکنه تا به دفع ناسالم غذا وسوسه نشه.
  • به بچتون گوش بدین. از بچتون بخواین تا احساسات خود رو بگه و به اون گوش بدین.
  • برنامه های مصرف وعده های غذایی خونواده رو به طور منظم بچینید. خوردن غذا به صورت منظم کمک می کنه تا بچتون به پرخوری وسوسه نشه.
  • درباره نگرانی هاتون با بچتون صحبت بکنین. اما این کار رو بدون سرزنش اون بکنین.

یادتون نره که مشکلات تغذیه روی کل خونواده اثر میذاره و شمام باید از خودتون مراقبت بکنین. اگه فکر می کنین که نمی تونین خوب با مشکل بولیمیای بچتون مقابله بکنین، یه مشاورهٔ حرفه ای می تونه به شما کمک بکنه. هم اینکه می تونین از والدین بچهایی که قبلا بولیمیا داشتن، کمک بگیرین.

آمادگی واسه نوبت دکتر

به کمک اطلاعات زیر بهتر می تونین واسه نوبت دکتر آماده شید و بدونین که باید چه انتظاراتی از تیم درمانی تون داشته باشین. اگه ممکنه از یکی از دوستان یا اعضای خونواده بخواین که همراه تون بیاد تا نکات کلیدی رو یادش باشه و به دکتر تصویر کلی تری از وضعیت تون بده.

کارایی که می تونین بکنین

قبل از وقت ملاقات، لیستی از موارد زیر جفت و جور کنین:

  • علائم تون. حتی اونایی که فکر می کنین به بولیمیا ارتباطی ندارن.
  • اطلاعات شخصی کلیدی تون مانند بزرگ ترین عوامل استرس و تغییرات گذشته در زندگی تون.
  • همهٔ داروها، ویتامینا، اجناس گیاهی، قرصای بدون نسخه و بقیه مکملایی که مصرف می کنین و مقدار مصرفی شون.
  • سؤالاتی که باید از دکتر سوال کنین. با این کار می تونین بهتر از زمان تون استفاده کنین.

بعضی سؤالاتی که باید از دکتر یا روان دکتر سوال کنین، عبارت ان از:

  • چه آزمایشایی باید انجام بدم و این آزمایشا به آمادگی خاصی نیاز داره؟
  • چه درمانایی هست و شما چه درمانی رو پیشنهاد می کنین؟
  • واسه داروهای تجویزی شما، جایگزینی هست یا خیر؟
  • روند درمان چه تأثیری بر وزن من میذاره؟
  • مطالعهٔ جزوه، کتاب یا سایت خاصی رو واسه افزایش اطلاعات من دربارهٔ این مریضی پیشنهاد می کنین؟

اگه سؤالای دیگری در جلسهٔ ملاقات به ذهن تون می رسه، حتما اونا رو از دکتر یا روان دکتر سوال کنین.

از دکتر باید چه انتظاری داشته باشین

دکتر یا روان دکتر از شما سؤالاتی می پرسد. سوالات احتمالی اون عبارت ان از:

  • چندوقته که نگران وزن خود هستین؟
  • زیاد به غذا فکر می کنین؟
  • به طور مخفیانه غذا می خورید؟
  • در اثر سیری بیش ازحد، خود رو مجبور به استفراغ کردین؟
  • از دارویی واسه کاهش وزن استفاده کردین؟
  • ورزش می کنین؟ چقدر؟
  • راه های دیگری رو واسه کاهش وزن پیدا کردین؟
  • نشونه ها یا تغییرات فیزیکی دارین؟
  • اعضای خونواده تون نشونه هایی از مشکلات تغذیه داشتن یا به اون گرفتار بودن؟

ممکنه دکتر یا روان دکتر باتوجه به پاسخا، علائم و نیازاتون سؤالای بیشتری سوال کنه. آمادگی واسه سؤالات دکتر و پیش بینی اونا کمک می کنه تا زمان ملاقات خود رو به مفیدترین شکل بگذرونین.

.

منبع : chetor.com

مشکل بلع چیه و چیجوری درمان می شه؟

مشکل بلع چیه

مشکل بلع یعنی مشکل در گرفتن یا برداشتن مواد غذایی، مکیدن، جویدن و بلعیدن اون. اگه شخصی نتونه ماده غذایی رو برداره و اونو به طرف دهن ببره و لباش رو به طور کامل ببنده تا ماده خوراکی رو در دهن خود نگه داره، دچار مشکل بلعه.

دکتر مرضیه پورجواد،دکترای تخصصی آسیب شناسی گفتار و زبون، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کاشان نوشت: غذا خوردن یه جور مهارت اجتماعی حساب می شه و ضعف و ناتوانی در این عمل می تونه باعث ضعیف کردن قوای جسمی و حتی افسردگی و گوشه گیری شه. خوردن و نوشیدن از نیازای لازم و حیاتی واسه حفظ سلامت عمومی، رشد انداما و باقی موندن هر انسانیه. ناتوانی و ضعف در خوردن و بلعیدن غذا باعث می شه بافتای بدن از پروتئینا، کربوهیدراتا، ویتامینا و مایعات محروم شه و در آخر باعث عوارضی مانند تب، عفونت ریه، خشکی پوست و دهن، خفگی، سوءتغذیه و کاهش وزن شه.

مشکل بلع؛ علل و مشکلات

مشکل بلع یعنی مشکل در گرفتن یا برداشتن مواد غذایی، مکیدن، جویدن و بلعیدن اون. اگه شخصی نتونه ماده غذایی رو برداره و اونو به طرف دهن ببره و لباش رو به طور کامل ببنده تا ماده خوراکی رو در دهن خود نگه داره، دچار مشکل بلعه. خوردن و آشامیدن، عملکردهایی هستن که با روابط اجتماعی، پذیرش و مشارکتای اجتماعی و تفریحا در رابطه هستن.

عادی ترین علل مشکل بلع عبارتند از: سکته مغزی، ضربه مغزی، مریضی پارکینسون، ام اس، فراموشی، خشکی شدید دهن و از دست دادن دندانا.

عادی ترین مشکلات مشکل بلع عبارتند از: از دست دادن آب بدن، سوءتغذیه، کاهش وزن، تغییر وضعیت سلامت عمومی فرد، عفونت دستگاه تنفسی، افزایش طول مدت بستری شدن در بیمارستان، افزایش هزینه های درمانی، کاهش کیفیت زندگی و…

۱۶ پیشنهاد به سالمندانی که مشکل بلع دارن

راهکارهای کاهش احتمال وقوع آسپیراسیون در سالمندان گرفتار به مشکل بلع عبارتند از:

۱) قبل از شروع وعده غذایی خود حدود نیم ساعت استراحت کنین.

۲) واسه خوردن غذا روی صندلی بشینین یا پشتی تخت رو تا زاویه درجه بالا بیارین.

۳) اضافه کردن طعم دهنده ها به رژیم غذایی سالمندان می تونه راهی واسه بهبود کارکرد بلع اونا باشه.

۴) به سرعت غذا خوردن و اندازه لقمه ها دقت کنین.

۵) به طور متناوب از لقمهای جامد و مایع استفاده کنین.

۶) لقمه رو در محل مناسبی از دهن بذارین؛ مثلا سمت راست دهن اگه ضعف عضلات سمت چپ مشخصه.

۷) به غلظت مناسب غذا متناسب با وضعیت هر مریض دقت کنین.

۸) دقت کنین که بعضی از افراد، مایعات غلیظ شده رو ناخوشایند می دونن پس مایعات کافی استفاده نمی کنن.

۹) به کار گیری داروهای خواب آور و بی حس کننده رو به کمترین حد ممکن برسونین چون این داروها می تونن رفلکس بلع و رفلکس سرفه رو کم کنن.

۱۰) بهتره از داروهایی که خشک کننده مخاط هستن، کمتر استفاده کنین چون خشکی دهن، بلع رو سخت تر می کنه.

۱۱) عوامل حواس پرت کن محیطی رو هنگام تغذیه به کمترین حد ممکن برسونین.

۱۲) ورودیای حس دما، مزه و لمس در سالخوردگی و شکلای جور واجور معلولیتا تغییر پیدا میکنه و این تغییرات حسی ممکنه باعث آسپیراسیون شه.

۱۳) در دوران سالمندی، بهبود بافت و طعم غذاها می تونه به بلع بهتر کمک کنه.

۱۴) بافتای ساده تر رو انتخاب کنین که راحت تر بلعیده می شن.

۱۵) یادتون باشه که شیرینی متوسط و شوری و ترشی بیشتر فشار حرکات زبون رو زیاد می کنه.

۱۶) واسه تغذیه از وضعیت چانه پایین استفاده کنین که احتمال وقوع ورود مواد غذایی به راه هوایی رو تا ۵۵درصد کم می کنه (برابر شکل زیر).

شروع بلع با حرکات رو به عقب زبون اتفاق میفته زبون و نرمکام قبل از شروع رفلکس بلع از ورود لقمه به داخل حلق جلوگیری می کنن . بین شروع رفلکس بلع زبون به سمت عقب حرکت کرده لقمه غذا رو به داخل حلق می راند و نرمکام واسه بستن راه هوایی بینی بالا میاد.لقمه به وسیله انقباضات دودی تنگ کننده های حلقی تموم حلق رو میگذرونه اپیگلوت به خاطر پوش,ندن دریچه راه هوایی به سمت عقب حرکت کرده وحنجره بالا میاد وانقباض تارهای صوتی حقیقی و کاذب مراقبت رو واسه راه هوایی بوجود میاره. لقمه راه هوایی رو دور زده و از راه اسفنگتر کریکو فارینجیال وارد مری می شه. این اسفنگتر بدون این دست اون دست کردن بسته شده واز برگشت رفلاکس به حلق جلوگیری می کنه. حرکات دودی مری لقمه رو به داخل معده وارد می کنه یه بخش دریچه مانند در قانون مری وجود داردکه با بسته شدن این بخش از رفلاکس محتویات معده جلوگیری به عمل میاد .

به چه دلیل این مشکل در سالمندان شایع تره؟

با افزایش سن، تغییراتی در وضعیت دندانا ایجاد می شه و اندازه ترشح بزاق کم میشه. تحلیل رفتن استخون فک و لثه، ضعف حرکات دهانی، کاهش حساسیت رفلکس بلع، تغییر الگوی تنفسی، افزایش اندازه جویدن لازم واسه آماده کردن لقمه، افزایش حرکات زبون، کند شدن کلی بلع، افزایش زمان انتقال غذا در مری و کاهش پاکسازی مری ممکنه با افزایش سن دیده شه.

احتمال دچار شدن به بعضی از بیماریا که می تونن به مشکل بلع بینجامند؛ در سالخوردگی بیشتره؛ مثل سکته مغزی و زوال عقل.

احتمال وقوع مشکل بلع و آسپیراسیون (برگشت مواد غذایی و مایعات از معده و مری به حلق و ریه) که در آخر ممکنه باعث عفونت ریه شه در بیماران سالخورده بیشتر دیده می شه چون روند سالخوردگی، فیزیولوژی بلع مریض رو به شکلی تغییر میده که آسون تر و سریع تر دچار مشکل می شه. بعضی از داروها هم می تونن مشکلاتی در بلع بسازن.

آسپیراسیون در سالمندان و معلولان گرفتار به مشکل بلع شایعه و ممکنه منتهی به پنومونی (عفونت ریه) به وجود اومده به وسیله آسپیراسیون شه.

مشکل بلع خطر پنومونی (عفونت ریه) رو تا ۷ برابر زیاد می کنه.

تشخیص و درمان زودتر از موعد معمولی اختلالای بلع می تونه خطر مرگ مریض و زمان بستری شدن در بیمارستان رو کم کنه.

علایم هشداردهنده مشکل بلع و آسپیراسیون ریوی چیه؟

علایم هشداردهنده مشکل بلع و آسپیراسیون (برگشت مواد غذایی و مایعات از معده و مری به حلق و ریه) عبارتند از: کاهش هوشیاری، دوری از غذا خوردن در جمع، باقی موندن بیشتر غذا در بشقاب، بازی کردن با غذا، دوری از غذاهایی با غلظت خاص یا تغییر مکانیکی بافت غذا، افزایش زمان غذا خوردن، آب خوردن تکراری بین غذا، معطلیای تکراری بین غذا خوردن و حرکات عجیب سر و گردن هنگام غذا خوردن، جویدن پرزحمت، بلعیدن تکراری، باقی موندن غذا در محوطه دهن، بدتر شدن علائم آسم مریض، ذات الریه تکراری، درد گلو، درد سینه یا سوزش قلب، سرفه هنگام دراز کشیدن یا بعد از خوردن غذا از جمله علائم هشداردهنده ان.

پنومونی آسپیراسیون یا ایجاد عفونت ریه به دلیل ورود مواد خارجی، در افراد سن و سال دار نسبت به جوانان، علائم بالینی کمتری داره پس احتمال تشخیص به موقع اون کمتر می شه.

هذیون می تونه تنها علامت پنومونی در افراد سن و سال دار باشه. البته افزایش سرعت تنفس،

تب و لرز، درد قفسه سینه و… از دیگر علائم هشداردهنده این بیماریه./ هفته نامه سلامت

.

منبع :

: مشکل اوتیسم درسنین کمتر از ۶ ماهگی قابل تشخیصه

به گزارش خبرنگار علمی ایرنا، دکتر مسعود احمدزاده اصل روز دوشنبه در همایش روز جهانی باخبر شدن از اوتیسم در سالن همایش دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی ایران اعلام کرد: این مشکل بیشتر در سنین بالای ۲ سالگی تشخیص داده می شه و این بزرگترین مشکلیه که پزشکان و کارشناسان این بخش با اون مواجه هستن.
ایشون با اشاره به اینکه پنج سال اول زندگی، سالای طلایی واسه شناسایی این اختلاله، گفت: هرچه زودتر این مشکل شناسایی شه، درمانا موثرتره و مبتلایان می تونن زندگی بهتری دارا باشن.
احمدزاده اصل ادامه داد: خونواده ها نسبت به علایم مشکل اوتیسم باید حساس باشن و در صورت مراجعه به موقع به روان شناسا، روان پزشکان، پزشکان عمومی و بهورزان، می تونن علایم اولیه رو شناسایی کنن و در صورت احتمال دچار شدن، کودکان رو به مراکز تخصصی برگشت بدن تا مراحل درمان اونا انجام شه.
دکتر متیرا حکیم شوشتری عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران هم درخصوص علائم این مریضی توضیح داد: شایعترین علایمی که کودکان گرفتار به این مریضی دارن، اینه که نسبت به محیط عکس العمل مناسب نشون نمی دن و روابط اجتماعی اونا کمتر از بقیه کودکانه.
: این افراد بعضی وقتا به صداکردن عکس العمل نشون نمی دن و بنظر میاد که ناشنوا هستن اما در مواقع دیگه به صداهای کوچیک حساسیت زیادی تلاش می کنن و معمولا این صداها اونا رو آزار میده.
ایشون درمورد نامگذاری روز ۱۳ فروردین ماه مصادف با دوم آوریل به عنوان روز اوتیسم گفت: یازده سال از زمان نامگذاری این روز از طرف سازمان جهانی بهداشت میگذره و در خیلی از کشورها ازجمله ایران این مشکل مورد توجه بیشتری قرار گرفته.
فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوون ادامه داد: تماشاگر هستیم این موضوع مورد توجه خیلی از خونواده ها قرار گرفته و اونا واسه غربالگری کودکان کمتر از ۲ سال خود به پزشکان مراجعه می کنن.
ایشون اعلام کرد: امسال این روز به عنوان توانمندسازی دختران و زنان گرفتار به اوتیسم نامگذاری شده که امیدوارم ما هم به این سمت بریم تا بتونیم مشکلات این قشر رو کاهش بدیم.

** اوتیسم
مریضی اوتیسم (درخودماندگی) یکی از بیماریای جدی گروه بیماریای رشدی مشکلات طیف اوتیسمه که در اوایل دوره کودکی معمولا قبل از سه سالگی بروز می کنه. هرچند علایم و شدت اون در افراد جور واجور، فرق داره اما همه شکلای جور واجور اوتیسم بر توانایی ایجاد رابطه با بقیه به وسیله کودک، تاثیر میذاره.
انگار تعداد کودکان گرفتار به اوتیسم درحال رشده. هرچند درمان و شفای کاملی واسه درمان اوتیسم موجود نیس اما درمان جدی و به موقع اوتیسم تغییرات بزرگی در زندگی کودکان گرفتار به مریضی بوجود میاره.

** علایم اوتیسم
تاخیر در یادگیری صحبت کردن یا صحبت نکردن.
کودک ممکنه ناشنوا به نظر برسه حتی اگه آزمایش شنوایی سنجی رو طی کرده و یافته های آزمایش طبیعی باشه
انجام رفتارها، چیزای مورد علاقه و بازیای تکراری
ناتوانی در گفتن اسم، ایجاد رابطه چشمی، دوری از نوازش شدن و بغل شدن و یا کمک نخواستن
ناتوانی از شروع صحبت و صحبت با بقیه یا نبود توانایی در حفظ مکالمات
حساس بودن به نور، صدا یا لمس شدن و در عین حال بی توجه به درد
عادات غذایی عجیب، مثل خوردن تعداد کمی از شکلای جور واجور غذا یا خوردن مواد غیرخوراکی مثل گچ یا خاک
رفتار خودزنی مانند کوبیدن سر به زمین یا دیوار یا با دستا
در روز جهانی باخبر شدن از اوتیسم، به خاطر جلب توجه افکار عمومی به این مشکل، بناهای مهم شهرهای معروف دنیا، با نور آبی مزین می شه. رنگ آبی نمایانگر پشتیبانی از مبتلایان به این مشکل و توجه خاص به نیازای آنانه.
این روز فرصتی مناسبه تا به این مشکل از ابعاد جور واجور آماری، پزشکی، ژنتیکی، علوم شناختی، جامعه شناسی، اپیدمیولوژی، فرهنگی و حقوقی به طور دقیق پرداخته شه.
علمی ** ۱۲۰۱ **۱۸۳۴

انتهای پیام /*

نوین ترین اخبار بخش سلامت رو در ایران استایل دنبال کنین

جمع آوری : http://www.zirmizi.com

مشکل اوتیسم درسنین کمتر از ۶ ماهگی قابل تشخیصه

منبع خبر

سلامت – پزشکی – دکتر – مریضی – درمان – قرص – نشونه ها – عوامل

.

منبع : iranstyle.ir

: سرویس سلامت آکا ایران به نقل از دکتر سلام:

: مشکل افسردگی نامشخص (DDNOS)

این نوع مریضی از دیدگاه دی اس ام مربوط به بیمارانیه که بدون نشونه های عنوان شده واسه تشخیصای مشخص هستن. مشکلات مشخص در این جور بیماران ممکنه ملایم تر یا کوتاه مدت تر باشه یا اینکه ممکنه بیشتر نشونه های مشکلات افسردگی اساسی یا دپرس خویی رو داشته باشن ولی همه اون نشونه ها در اونا مشاهده نشه. این گروه از بیماران ممکنه شامل خانمایی باشه که از افسردگی به وجود اومده به وسیله دوران عادت ماهانه رنج می برن یا انسانایی باشن که دچار اسکیزوفرنی یا مشکلات دیوونگی با گرایش به افسردگی هستن. اما آدمایی که در عزا از دست دادن عزیزی هستن یا شکست و تغییری در زندگی شون اتفاق افتاده یا در اثر مشکلات پزشکی دچار افسردگی شدن در این گروه قرار نمی گیرن. یعنی دیگه این گروه از بیماران شامل شکلای جور واجور زیادی ازبیماران می شه که افسردگی شون دلیل خارجی روشنی نداره ولی اون قدر جدیه که در توانایی اونا واسه داشن یه زندگی عادی مشکل بوجود میاره.
تخمین زده شده که در هر مقطع وقتی حدود ۱۱ درصد از جمعیت آمریکا دارای شرایط افسردگی نامشخص هستن- که درصد بسیار بالاییه- و پر شمارترین نوع  افسردگی حساب می شه. مجموعه این سه نوع مریضی یعنی افسردگی اساسی دپرس خویی و افسردگی نامشخص در هر مقطع وقتی حدود ۲۰ درصد جمعیت آمریکا رو تشکیل میده. منظور این نیس که ۲۰ درصد جمعیت آمریکا وقتی در طول زندگی شون دچار این سه نوع  افسردگی می شن بلکه واقعیت اینه که از هر پنج نفر دوستان، اعضای خونواده و همکاران ما الان یه نفر دچار اون هستش.

این مطلب به وسیله تیم مترجمین مجله پزشکی دکتر سلام جفت و جور شده. به کار گیری اون فقط با ذکر منبع دکتر سلام(hiDoctor.ir) مجازه

منبع :

: گروه خیلی از افراد در هر سال دچار مشکل افسردگی فصلی می شن. در این مقاله می خوایم علائم و روشای درمان افسردگی فصلی رو بررسی کنیم.

یه روز غم انگیز می تونه افراد زیادی رو در حالت روحی بد بذاره، اما واسه درصد کمی از جمعیت، یه فصل می تونه باعث ایجاد افسردگی شدید شه که به عنوان افسردگی فصلی شناخته می شه.

براساس بررسیای انجام شده در سال ۲۰۰۹ میلادی، به صورت هرساله ۱ الی ۱۰ درصد جمعیت دچار افسردگی فصلی می شن. تا الان دلیل اصلی این مشکل شناخته نشده، اما محققان می گن که این مشکل دارای عوامل بیولوژیکیه.

براساس اعلام موسسه ملی بهداشت آمریکا (NIH)، گزارشای خیلی از درمانای موفق به وسیله نور، منتهی به ایجاد نظریه ای مبنی بر کم شدن اندازه نور در روزای پاییز و زمستون و هم اینکه تاثیر اون روی ایجاد افسردگی فصلی شده.

دکتر ویکتور فرناری (Victor Fornari)، مدیر روانپزشکی کودکان و نوجوانان بیمارستان Zucker Hillside در لانگ آیلند نیویورک گفت:

نشونه های افسردگی فصلی

علائم افسردگی فصلی با علائم عادی افسردگی مشابهه. دکتر فرناری در مورد علائم افسردگی فصلی اضافه کرد:

بیخوابی، ناراحتی، تحریک پذیری، نبود توجه به سرگرمیای معمولی، ناتوانی در تمرکز، خستگی و دور شدن از دوستان و خونواده در گروه نشونه های افسردگی فصلی قرار دارن.

در حالی که بعضی از افسردگیا در کاهش وزن موثر هستن، اما بیماران گرفتار به افسردگی فصلی یا SAD دچار افزایش اشتها و زیاد شدن وزن می شن، هم اینکه میشه این مشکل رو از خواب آلودگی روزانه و کمبود انرژی تشخیص داد.

: مشکل افسردگی فصلی ؛ علائم و روش درمان

با این که خیلی از علائم افسردگی SAD با افسردگی معمولی یه جوره، اما بعضی از بیماران گرفتار، نیاز به گذروندن دوره یکساله دارن تا بتونن به طور کامل از علائم رهایی پیدا کنن.

دکتر فرناری در مورد تشخیص این مشکل گفت:

اولین موردی که باید تشخیص داده شه، روزیه که شما احساس کنین حالت طبیعی روحی خود رو از دست دادین. اگه این حالت غیرعادی چند روز به طول برسه، باید خیلی سریع به دکتر مراجعه کنین تا مراقبتای اولیه شروع شه، مخصوصا وقتی که دچار مشکلاتی در خواب شن یا دیگه تمایلی واسه ادامه زندگی نداشته باشن.

در حالی که بیماران ممکنه SAD رو در هر سال تجربه نکنن، اما تا ۷۰ درصد امکان تجربه اون به صورت هرساله هست.

روشای تشخیص و تست افسردگی فصلی

پزشکان می تونن با طرح کردن تعدادی سوال، مشکل افسردگی فصلی رو تشخیص بدن. معمولا آزمایشای فیزیکی واسه جلوگیری و رد کردن بقیه عوامل احتمالی در ایجاد این مشکل استفاده کرده می شه. براساس اعلام موسسه ملی بهداشت آمریکا، بعضی وقتا آزمایش روان شناختی واسه موارد شدید SAD لازمه.

کلینیک مایو در مورد این مشکل اعلام کرد:

SAD یه نوع زیر مجموعه از افسردگی یا مشکل دو قطبی هستش و امکان داره فرق اون با بقیه مشکلات روان شناختی سخت باشه.

واسه تشخیص افسردگی فصلی لازمه تا یه فرد معیارهای تشخیص و آمارهای مشکلات روانی رو داشته باشه، مثلا، فرد گرفتار باید دست کم در دو سال متوالی، افسردگی و بقیه علائم رو در فصلای مشابه تجربه کرده باشه.

دوره های افسردگی پس از دوره های بدون افسردگی دنبال می شه و هیچ توضیحی واسه تغییرات خلق و خو هم موجود نیس.

بیشتر افراد گرفتار به افسردگی فصلی، علائم رو در پاییز و زمستون تجربه می کنن، اما یه نوع نادر از این مشکل هم هست که در فصل تابستون به سراغ افراد میره. براساس اعلام رسمی کلینیک مایو، بیماران گرفتار به SAD، اضطراب، تحریک پذیری، کاهش وزن، ضعف و بیخوابی رو بیشتر تجربه می کنن.

روش درمان و داروهای لازم

درمان مشکل SAD به روشای مختلفی انجام می شه؛ افراد گرفتار به افسردگی فصلی ممکنه به یه روش درمان نسبت به بقیه بیماران، جواب مثبت بدن. خیلی از بیماران به نور درمانی به مدت نیم ساعت در صبح جواب میدن، لامپ فلورسنت می تونه این مشابه سازی رو بکنه.

دکتر فرناری روش درمان از راه نور رو واسه بیماران گرفتار به افسردگی فصلی، مخصوصا کسائی که در فصل زمستون دچار مشکل می شن، مناسب توصیف کرده. بعضی از بیماران با چند روز نور درمانی احساس می کنن انرژی بیشتری گرفتن و اخلاق اونا بهتر از گذشته شده. پزشکان پیشنهاد می کنن که بیماران گرفتار به افسردگی فصلی باید قبل از شروع نور درمانی از مشاوره پزشکی استفاده کنن.

Roecklein در این رابطه گفت:

کار کردن با یه متخصص جهت انجام نور درمانی واسه بیماران می تونه شانس بیشتری جهت درمان به ارمغان آورد، چون اونا خوب زمان مناسب و روش انجام کار رو تشریح می کنن و یافته های بهتری بدست میاد.

براساس اعلام NIH، علائم مشکل افسردگی فصلی در آدمایی که در برابر نور قرار می گیرن، بعد از سه تا چهار هفته بهبود پیدا می کنن. شاید پزشکان داروهای ضد افسردگی رو واسه افراد گرفتار به SAD تجویز می کنن. یکی از داروهایی که براساس اعلام کلینیک مایو واسه افسردگی فصلی تجویز می شه، بوپروپیون اسمشه؛ ممکنه چند هفته قبل از اون که مریض بتونه نتیجه دارو رو ببینه، مشکل حل شه.

درمان رفتار شناختی (CBT) ممکنه در کنترل علائم افسردگی فصلی به آدمایی که دچار اون هستن، کمک کنه. از افراد دچار مشکل در طول جلسات درمان خواسته می شه که افکار منفی آزاردهنده رو تشخیص بدن و کارشناسان، مهارتایی که به مدیریت و اصلاح افکار منفی کمک می کنن رو آموزش میدن.

محققان تازگیا فهمیدن که روش درمان شناختی بر خلاف نور درمانی و داروهای ضد افسردگی، به کار خود ادامه میده.

Roecklein در مورد روش درمانی شناختی اضافه کرد:

اگه از سال جاری از این روش استفاده کنین، احتمال مشاهده کاهش افسردگی در فصل زمستون هست.

گامای بعدی مریضی SAD

نور درمانی، داروهای ضد افسردگی، CBT یا ترکیبی از این روش ها رو میشه درمان اولیه واسه افراد گرفتار به افسردگی فصلی دونست. پزشکان پیشنهاد می کنن که این دسته از افراد باید در روز بتونن از نور کافی با نشستن نزدیک پنجره یا بیرون رفتن بهره مند شن.

دکتر فرناری گفت:

ورزش کردن و موندن در کنار خونواده یا دوستان می تونه علائم SAD رو کم کنه، هم اینکه روشی مثل یوگا هم می تونه اثر داشته باشه.

کلینیک مایو اعلام کرد که ممکنه بعضی ادما از داروهای گیاهی و مکملای غذایی واسه مقابله با SAD استفاده کنن، اما امکان تداخل دارویی و ایجاد مشکلات جانبی ناخواسته هم هست، پس بهتره قبل از آزمایش اونا با دکتر مشورت کنین.

یکی از چالشای موجود در درمان بیماران گرفتار به SAD، دوره آزمون و خطا واسه پیدا کردن روش درمان اولیه مناسب واسه افراده، اما میشه این دوره انتظار رو براساس تحقیقات الان که انجام شدن، حذف کرد.

منبع :livescience

.

منبع : gadgetnews.ir

: مشکل اضطرابی منتشر (GAD)

مشکل اضطرابی منتشر (GAD)

دانستنیهای پزشکی

ارسال دیدگاه
۱,۲۵۶ بازدید

مشکل اضطرابی منتشر (GAD) با اضطراب زیادتر از اندازه و نگرانی در مورد تموم امور روزمره بدون دلیلی خاص، بروز می کنه. افراد گرفتار به این مشکل، همیشه منتظر وقوع فاجعه ای هستن و همیشه نگران سلامتی، پول، خونواده، کار یا مدرسه هستن. نگرانی این افراد بیشتر غیرواقعیه و تناسبی با موقعیت نداره. زندگی روزمره این افراد با ترس و نگرانی و اضطراب همیشگی همراه س. آخرسر این اضطراب اونقدر بر فکر فرد حاکم می شه که زندگی روزمره، کار، مدرسه، فعالیتای اجتماعی و روابط اونو دچار مشکل می کنه. بیشتر این آدما به مشکلات اضطرابی دیگری مثل مشکل ترس، مشکل وسواس اجباری و فوبیا (ترس بیخود) ، افسردگی، و یا خوددرمانی با دارو یا الکل دچار هستن. 

دلایل دچار شدن به مشکل اضطرابی منتشر چیه؟

دلیل اون دقیقا مشخص نشده، اما بعضی عوامل مانند ژنتیک، مواد شیمیایی مغز و فشارهای محیطی بر این مشکل تاثیر دارن. بعضی از محققان می گن که سوابق خانوادگی در بروز این مریضی نقش داره. هم اینکه ممکنه این مریضی با مقادیر نامتوازن نروترنسمیتر مغز در رابطه باشه. نروترنسمیتر ماده شیمیایی پیام رسان در مغزه که اطلاعات رو از یه سلول به سلول دیگه انتقال میده. اگه توازن نروترنمسیترها در مغز از بین بره، پیامای مغزی خوب منتقل نمی شن و ممکنه عکس العمل مغز به صورت مشکل اضطراب باشه. عوامل محیطی مانند ضربه های روحی و حوادث بد مانند مرگ عشق، طلاق، تغییر شغل یا مدرسه هم ممکنه دلیل این مشکل شن. اعتیاد به مواد مخدر، الکل، کافئین و نیکوتین هم دلیل شدید شدن این مشکل می شن.

 

 

گروه ترجمه آکا ایران

به نقل از webmd

 

.

منبع :

مشکل اضطراب گسترده و اجتماعی چیه؟ علل، علائم و نشونه های اون کدوما هستن؟

مشکل اضطرابی اگه به موقع درمان نشه می تونه مخاطرات بعدی ای از جمله خطر دچار شدن به افسردگی رو به همراه داشته باشه.

مشکل اضطراب گسترده و اجتماعی چیه؟ علل، علائم و نشونه های اون کدوما هستن؟

مشکل اضطراب گسترده و اجتماعی چیه؟

با هم این نشونه ها رو تقدیم حضوتون می کنیم

دیگه نگرانی شما اصلا نمی تونه کمک رسان باشه

اگه تا کنون اصلا اضطراب رو تجربه نکرده باشیم اون وقت باید بگیم که شاید کارکرد چندانی در زندگی روزمره خود نداشته ایم. به هر حال کمی هم فشار خوبه چون که در ما انگیزه لازم واسه به اتمام رسوندن کاری رو به وجود می آورد.

طبق یافته های انجمن سلامت روان آمریکا، اضطراب بیشتر از اندازه هم می تونه، بیماریای روحی رو در فرد دلیل شه. دکتر «آرون فیشر» استادیار روانشناسی بالینی دانشگاه «کالیفرنیا» در این باره میگه: “بعضی از اضطرابا از جمله چیزی که قبل از امتحان تجربه می کنین خیلی هم بد نیستن.”

ایشون ادامه میده: “اگه اندازه اضطرابی که متحمل میشین از اندازه طبیعی بیشتر باشه طوریکه تموم بدن تون یخ بزنه و یا نتونین مطالبی رو که خوندین به خاطر بیارین اون وقت می تونه کمی نگران کننده باشه.”

به این فکر کنین که نوع اضطرابی که تجربه می کنین سازنده س یا داغون کننده. اگه خودتون خوب به داغون کننده بودن اون فهمیدین پس بدونین که بهتره واسه درمان اون دست به کار شین.

همیشه نگرانی رو تجربه کرده بودین اما یه تغییر اساسی در زندگی این اضطراب رو در شما به بالاترین درجه میرسونه

مشکلات اضطرابی در هر سنی می تونن ظاهر شن و واسه اون سن خاصی در نظر گرفته نشده. خیلی از تحقیقات نشون میدن که بعضی از ادما از سنین جوونی و در تموم دوران زندگی خود این اضطراب رو به همراه دارن.

دکتر «دنیل کنان میلر» رئیس یه کلینیک روانشناسی در کالیفرنیا، میگه: “مشکلات اضطرابی در سنین جوونی، می تونن ظاهر شن. حتی در بین کودکان هم دیده می شه. آدمایی که به اینجور اختلالی دچار هستن، می گن که همیشه این مشکل همراه اونا بوده.”

ایشون ادامه میده: “در مورد بقیه افراد هم تا وقتی که یه تغییر اساسی اینجور اضطرابی رو به اونا وارد نیاورده معمولا اونو شدیدا افراد گرفتار درک نمی کنن.”

بسیاری افراد در مواجه شدن با تجاربی چون تغییر شغل، پدر یا مادر شدن، تنها سرپرست بچه بودن و اسباب کشی، دچار اضطراب می شن.

تازگیا در برابر یه اتفاق دردآور بودین

استرسای پس از یه حادثه یا اتفاق بد در زندگی که از اون به مشکل PTSD یاد می شه، خصوصا وقتی که اون اتفاق بسیار تلخ باشه می تونه عمیقا فرد رو تحت تاثیر بذاره.

دکتر میلر بر اون باوره که حتی اگه اضطراب بوجود اومده بر اثر اون اتفاق منتهی به PTSD هم نشه، می تونه نگرانیای جدیدی رو در زندگی و پس از اون حادثه واسه فرد به وجود آورد. مثلا بعضی افراد پس از یه حادثه رانندگی، از نشستن پشت فرمون ترس دارن.

یک یا چند حمله عصبی داشتین

دکتر فیشر باور داره یه حمله عصبی نمی تونه، نشونه حتمی دچار شدن به مشکلات اضطرابی باشه چون که حملات عصبی واکنشی انقلابی به ترسی بزرگ هستن.

ایشون میگه: “بیشتر مردم در طول زندگی خود با حمله های عصبی مواجه بودن.” خوبه که بدونین حمله عصبی چیه. وقتی که ضربان قلب زیاد میشه، در بدن درد هست و بدون اینکه دلیل خاصی وجود داشته باشه اینجور حالتی در فرد به وجود میاد، می تونه نشونه هایی از اون باشه.

به همین دلایل هم یکی از راهکارهای درمان می تونه جلسات روان درمانی باشه که ممکنه فرد در برابر حمله های عصبی قرار داده شه تا در اون زمانا درمان مناسب استفاده کرده شه.

زندگی تون رو دور محور ترساتون قرار دادین

پروفسور «ان کرینگ» از کلینیک روانشناسی در برکلی، عقیده داره وقتی افراد گرفتار به مشکلات اضطرابی، نمی دونن که به اینجور آسیب ای گرفتار هستن، بهتر عمل میکنن چون که از چیزی که باعث نگرانی و ترس شون می شه دوری می کنن.

کرینگ اینجور میگه: “واسه خیلی از افراد اینکه از خونه خارج نشن و هیچ خطری رو تجربه نکنن، حس خوبیه. تنها وقتی که با مسئله ای برمی خورند و باید کاری بکنن، تصمیم می گیرن که هیچ کاری انجام ندن.”

وقتی که اضطراب اینجور وضعیتی رو در زندگی تون به وجود آورد بهتره که در صدد درمان اون برآیید.

اضطراب شما رو از انجام بعضی از فعالیتای اجتماعی که دوست دارین اونا رو انجام بدین، دور نگه می داره

اینکه در مقابل بقیه مضطرب شید اصلا اشکالی نداره. مثلا این اضطراب قبل اینکه در مقابل بعضیا سخنرانی کنین بسیار طبیعیه.

اما اگه بودن در میان جمعای معمولی، شما رو مضطرب و نگران می کنه، می تونه یکی از نشونه های مشکل اضطرابی باشه. فیشر در این باره میگه: “اگه هر بار که می خواین در کنار جمعی باشین، ضربات قلب تون تندتر می زنه و گونه هاتون قرمز می شه و اضطراب پیدا می کنین بهتره به اون وضعیت رسیدگی کنین.”

نشونه های جسمی رو هم تجربه می کنین

پروفسور «کری بردن» استاد دانشگاه «یو سی اِل اِی» میگه، خیلی از مریضایی که با مشکل اضطرابی عمومی درگیرن در مراجعه به دکتر به دردهای جسمی چون سردرد، درد معده و کمر درد هم اشاره هایی دارن.

دکتر بردن میگه: “این افراد سردرگم هستن چون که تا از خونه بیرون می رن اینجور دردهایی به سرغ شون میاد. اگه بقیه نشونه های مشکلات اضطرابی رو هم دارین شاید تموم دردهای جسمی شمام به این قضیه مربوط باشه.

بیشتر وقتا مشکل خوابیدن دارین

هممون ممکنه یه بار در هفته بی خوابی رو تجربه کنیم اما اگه این روند به صورت دائمی و ادامه داره می تونه از نشونه های مشکل اضطرابی باشه.

دکتر میلر در این باره میگه: “اگه در شبی که فردای اون مسابقات دوی ماراتون دارین نمی تونین شب خوب بخوابین، طبیعیه. اما اگه به دلیل داشتن اضطراب فراوون چند هفته ای نخوابیده اید اون وقت می تونه نشونه ای از مشکل اضطرابی باشه.”

اضطراب و نگرانی، پریشون حال تون کرده

دکتر فیشر عقیده داره که اگه اضطراب و نگرانیای تون باعث شده اونقدر پریشون شید که نتونین به روند عادی زندگی خود ادامه بدین اون وقت می تونه نشونه ای از مشکل اضطرابی در شما تلقی شه.

مثلا اگه بر اثر اینجور نگرانیایی، از رفتن به یکی از کلاسا دوری می کنین، چند روز از سر کار مرخصی گرفتیده اید و یا از فعالیتای اجتماعی دوری می کنین، ممکنه گرفتار به مشکل اضطرابی باشین و باید به یه روانشناس مراجعه کنین. / ما

.

منبع :

: علایم مشکل اضطراب چیه؟

مشکل اضطرابی اگه به موقع درمان نشه می تونه مخاطرات بعدی ای از جمله خطر دچار شدن به افسردگی رو به همراه داشته باشه.

: مشکل اضطراب گسترده و اجتماعی چیه؟ علل، علائم و نشونه های اون کدوما هستن؟

مشکل اضطراب گسترده و اجتماعی چیه؟

با هم این نشونه ها رو تقدیم حضوتون می کنیم

دیگه نگرانی شما اصلا نمی تونه کمک رسان باشه

اگه تا کنون اصلا اضطراب رو تجربه نکرده باشیم اون وقت باید بگیم که شاید کارکرد چندانی در زندگی روزمره خود نداشته ایم. به هر حال کمی هم فشار خوبه چون که در ما انگیزه لازم واسه به اتمام رسوندن کاری رو به وجود می آورد.

طبق یافته های انجمن سلامت روان آمریکا، اضطراب بیشتر از اندازه هم می تونه، بیماریای روحی رو در فرد دلیل شه. دکتر «آرون فیشر» استادیار روانشناسی بالینی دانشگاه «کالیفرنیا» در این باره میگه: “بعضی از اضطرابا از جمله چیزی که قبل از امتحان تجربه می کنین خیلی هم بد نیستن.”

ایشون ادامه میده: “اگه اندازه اضطرابی که متحمل میشین از اندازه طبیعی بیشتر باشه طوریکه تموم بدن تون یخ بزنه و یا نتونین مطالبی رو که خوندین به خاطر بیارین اون وقت می تونه کمی نگران کننده باشه.”

به این فکر کنین که نوع اضطرابی که تجربه می کنین سازنده س یا داغون کننده. اگه خودتون خوب به داغون کننده بودن اون فهمیدین پس بدونین که بهتره واسه درمان اون دست به کار شین.

همیشه نگرانی رو تجربه کرده بودین اما یه تغییر اساسی در زندگی این اضطراب رو در شما به بالاترین درجه میرسونه

مشکلات اضطرابی در هر سنی می تونن ظاهر شن و واسه اون سن خاصی در نظر گرفته نشده. خیلی از تحقیقات تلاش می کنن که بعضی از ادما از سنین جوونی و در تموم دوران زندگی خود این اضطراب رو به همراه دارن.

دکتر «دنیل کنان میلر» رئیس یه کلینیک روانشناسی در کالیفرنیا، میگه: “مشکلات اضطرابی در سنین جوونی، می تونن ظاهر شن. حتی در بین کودکان هم دیده می شه. آدمایی که به اینجور اختلالی دچار هستن، می گن که همیشه این مشکل همراه اونا بوده.”

ایشون ادامه میده: “در مورد بقیه افراد هم تا وقتی که یه تغییر اساسی اینجور اضطرابی رو به اونا وارد نیاورده معمولا اونو شدیدا افراد گرفتار درک نمی کنن.”

بسیاری افراد در مواجه شدن با تجاربی چون تغییر شغل، پدر یا مادر شدن، تنها سرپرست بچه بودن و اسباب کشی، دچار اضطراب می شن.

تازگیا در برابر یه اتفاق دردآور بودین

استرسای پس از یه حادثه یا اتفاق بد در زندگی که از اون به مشکل PTSD یاد می شه، خصوصا وقتی که اون اتفاق بسیار تلخ باشه می تونه عمیقا فرد رو تحت تاثیر بذاره.

دکتر میلر بر اون باوره که حتی اگه اضطراب بوجود اومده بر اثر اون اتفاق منتهی به PTSD هم نشه، می تونه نگرانیای جدیدی رو در زندگی و پس از اون حادثه واسه فرد به وجود آورد. مثلا بعضی افراد پس از یه حادثه رانندگی، از نشستن پشت فرمون ترس دارن.

یک یا چند حمله عصبی داشتین

دکتر فیشر باور داره یه حمله عصبی نمی تونه، نشونه حتمی دچار شدن به مشکلات اضطرابی باشه چون که حملات عصبی واکنشی انقلابی به ترسی بزرگ هستن.

ایشون میگه: “بیشتر مردم در طول زندگی خود با حمله های عصبی مواجه بودن.” خوبه که بدونین حمله عصبی چیه. وقتی که ضربان قلب زیاد میشه، در بدن درد هست و بدون اینکه دلیل خاصی وجود داشته باشه اینجور حالتی در فرد به وجود میاد، می تونه نشونه هایی از اون باشه.

به همین دلایل هم یکی از راهکارهای درمان می تونه جلسات روان درمانی باشه که ممکنه فرد در برابر حمله های عصبی قرار داده شه تا در اون زمانا درمان مناسب استفاده کرده شه.

زندگی تون رو دور محور ترساتون قرار دادین

پروفسور «ان کرینگ» از کلینیک روانشناسی در برکلی، عقیده داره وقتی افراد گرفتار به مشکلات اضطرابی، نمی دونن که به اینجور آسیب ای گرفتار هستن، بهتر عمل میکنن چون که از چیزی که باعث نگرانی و ترس شون می شه دوری می کنن.

کرینگ اینجور میگه: “واسه خیلی از افراد اینکه از خونه خارج نشن و هیچ خطری رو تجربه نکنن، حس خوبیه. تنها وقتی که با مسئله ای برمی خورند و باید کاری بکنن، تصمیم می گیرن که هیچ کاری انجام ندن.”

وقتی که اضطراب اینجور وضعیتی رو در زندگی تون به وجود آورد بهتره که در صدد درمان اون برآیید.

اضطراب شما رو از انجام بعضی از فعالیتای اجتماعی که دوست دارین اونا رو انجام بدین، دور نگه می داره

اینکه در مقابل بقیه مضطرب شید اصلا اشکالی نداره. مثلا این اضطراب قبل اینکه در مقابل بعضیا سخنرانی کنین بسیار طبیعیه.

اما اگه بودن در میان جمعای معمولی، شما رو مضطرب و نگران می کنه، می تونه یکی از نشونه های مشکل اضطرابی باشه. فیشر در این باره میگه: “اگه هر بار که می خواین در کنار جمعی باشین، ضربات قلب تون تندتر می زنه و گونه هاتون قرمز می شه و اضطراب پیدا می کنین بهتره به اون وضعیت رسیدگی کنین.”

نشونه های جسمی رو هم تجربه می کنین

پروفسور «کری بردن» استاد دانشگاه «یو سی اِل اِی» میگه، خیلی از مریضایی که با مشکل اضطرابی عمومی درگیرن در مراجعه به دکتر به دردهای جسمی چون سردرد، درد معده و کمر درد هم اشاره هایی دارن.

دکتر بردن میگه: “این افراد سردرگم هستن چون که تا از خونه بیرون می رن اینجور دردهایی به سرغ شون میاد. اگه بقیه نشونه های مشکلات اضطرابی رو هم دارین شاید تموم دردهای جسمی شمام به این قضیه مربوط باشه.

بیشتر وقتا مشکل خوابیدن دارین

هممون ممکنه یه بار در هفته بی خوابی رو تجربه کنیم اما اگه این روند به صورت دائمی و ادامه داره می تونه از نشونه های مشکل اضطرابی باشه.

دکتر میلر در این باره میگه: “اگه در شبی که فردای اون مسابقات دوی ماراتون دارین نمی تونین شب خوب بخوابین، طبیعیه. اما اگه به دلیل داشتن اضطراب فراوون چند هفته ای نخوابیده اید اون وقت می تونه نشونه ای از مشکل اضطرابی باشه.”

اضطراب و نگرانی، پریشون حال تون کرده

دکتر فیشر عقیده داره که اگه اضطراب و نگرانیای تون باعث شده اونقدر پریشون شید که نتونین به روند عادی زندگی خود ادامه بدین اون وقت می تونه نشونه ای از مشکل اضطرابی در شما تلقی شه.

مثلا اگه بر اثر اینجور نگرانیایی، از رفتن به یکی از کلاسا دوری می کنین، چند روز از سر کار مرخصی گرفتیده اید و یا از فعالیتای اجتماعی دوری می کنین، ممکنه گرفتار به مشکل اضطرابی باشین و باید به یه روانشناس مراجعه کنین. / ما

.

منبع :

: مشکل استرس پس از ضربه ( PTSD )

: مشکل استرس پس از حادثه ( PTSD )، سندرم خستگی جنگ، یه مریضی جدی که یه فرد تجربه کرده و یا تماشاگر یه واقعه آسیب زا یا وحشتناک که در اون آسیب جسمی جدی اتفاق افتاده یا تهدید شده. PTSD در نتیجه موندگاری مشکلات پس از حادثه که باعث ترس شدید، درموندگی، وحشت، مانند تجاوز جنسی یا جسمی، مرگ غیر منتظره از یه دوست، یه تصادف و یا بلایای طبیعیه.

اگه شما نشونه های مشکل استرس پس از ضربه (PTSD) و یا در خطر این مریضی هستین با یه متخصص روان درمانی که دارای تجربه درمان بیماران گرفتار به PTSD باشه مشورت کرده تا بررسیای لازم انجام شه.
طبقه بندی PTSD شامل:
علائم PTSD چیه؟
کی PTSD می شه؟
چیجوری PTSD تشخیص داده می شه؟
چیجوری PTSD درمان می شه؟
چشم انداز واسه افراد گرفتار به PTSD چیه؟

طبقه بندی PTSD شامل:

مشکل استرس زیاد: علائم تا چهار هفته پس از تروما اتفاق می افته.
PTSD زیاد: علائم به مدت سه ماه یا کمتر اتفاق می افته.
PTSD شروع با تاخیر: علائم شش ماه پس از تروما ظاهر می شه.
PTSD طولانی: علائم به مدت بیشتر از سه ماه باقی می مونه.
بقیه مشکلات که بیشتر همراه با PTSD هستن عبارتند از افسردگی، مشکلات اضطرابی، الکل و یا سوء کاربرده های داروییه. که شما ممکنه واسه این شرایط هم مورد بررسی قرار گیرید.

علائم PTSD چیه؟

علائم PTSD بیشتر ظرف سه ماه از اتفاق شروع می شه. در بعضی موارد، با این حال، مریضی تا چند سال بعد شروع نمی شه. شدت و طول مدت مریضی فرق داره. بعضی از افراد در ظرف شش ماه بهبود پیدا میکنن در حالی که بقیه مدت بسیار طولانی رنج می برن.
علائم PTSD بیشتر به سه دسته اصلی زیر دسته بندی شده، از جمله:
یادآوری: افراد گرفتار به PTSD بارها بطور منظم از راه افکار و خاطرات حادثه احساس مصیبت می کنه. این ممکنه شامل نگاهی به گذشته، توهم و کابوس باشه. اونا هم اینکه ممکنه وقتی که چیزای خاصی از تروما مانند تاریخ سالگرد اتفاق رو یادآوری می کنن ناراحتی زیادی رو احساس می کنن.
دوری: فرد ممکنه از افراد، جاها، افکار و یا موقعیتایی که ممکنه واقعه رو به یاد اون اندازد دوری کنن. این می تونه دلیل احساس جدا شدن از خونواده و دوستان و هم اینکه از دست دادن علاقه به فعالیتایی که فرد یه بار از اون لذت برده منجر شه.
افزایش انگیختگی: این شامل احساسات زیادتر از اندازه، مشکلات مربوط به بقیه، از جمله احساس یا نشون دادن محبت، مشکل در حال سقوط و یا در خواب موندن، تحریک پذیری، طغیان خشم، اشکال در تمرکز، متلاطم بودن و یا خیلی راحت مبهوت شدنه و فرد ممکنه از علایم فیزیکی، مانند افزایش فشار خون و ضربان قلب، تنفس سریع، تنش عضلانی، تهوع و اسهال رنج ببره.
کودکان با PTSD ممکنه از تاخیر در پیشرفت از جمله آموزش توالت، مهارتای حرکتی و زبون رنج ببرن.

کی PTSD می شه؟

هرکی به حوادث پس از حادثه عکس العمل متفاوت نشون میده. هر فرد دارای توانایی منحصر به خود واسه مدیریت ترس و استرس و مقابله با تهدید به وجود اومده به وسیله یه واقعه آسیب زا و یا وضعیته. نوع کمک و پشتیبانی به یه فرد از دوستان، اعضای خونواده و حرفه پس از تروما ممکنه دلیل پیشرفت PTSD یا شدت علائم رو تحت تاثیر بذاره.
PTSD واسه اولین بار به وسیله جانبازان به جامعه پزشکی آورده شد از این رو نام سندرم شوک و جنگ خستگی پیدا کرد. با این حال، PTSD می تونه در هر کسی که با تجربه یه واقعه آسیب زا اتفاق بیفته. آدمایی مانند کودکان که مورد آزار قرار گرفتن و یا بارها در برابر بودن در خطر بالایی واسه دچار شدن به PTSD هستن. قربانیان تروما ( مربوط به حمله فیزیکی و جنسی ) با بزرگترین خطر واسه دچار شدن به PTSD روبرو هستن.
PTSD می تونه در هر سنی، از جمله دوران کودکی ایجاد شه. زنان نسبت به مردان بیشتر احتمال دچار شدن به PTSD دارن. این ممکنه به دلیل این واقعیت باشه که زنان بیشتر احتمال داره به قربانیان خشونت خانوادگی، سوء استفاده و تجاوز گرفتار شن.

چیجوری PTSD تشخیص داده می شه؟

PTSD تا دست کم یه ماه از وقتی که حادثه بد اتفاق افتاده تشخیص داده نمی شه اگه علائم PTSD هست، دکتر یه آزمایش با انجام توضیح حال طبی کامل و معاینه فیزیکی انجام میده. هر چند هیچ آزمایش به طور خاص واسه تشخیص PTSD وجود نداره دکتر ممکنه آزمایشات جور واجور رو واسه رد کردن مریضی جسمی استفاده کنه.
اگه هیچ مریضی جسمی یافت نشد شما ممکنه به یه روانپزشک، روانشناس واسه تشخیص و درمان بیماریای روانی برگشت داده شید. روانپزشکان و روانشناسان با به کار گیری طراحی مصاحبه خاص و وسیله آزمایش واسه یه مشکل اضطرابی، فرد رو آزمایش کنه.

چیجوری PTSD درمان می شه؟

هدف از درمان PTSD کم شدن نشونه های روحی و جسمی، بهبود کارکرد روزانه و کمک به فرد واسه بهتر کنار اومدن با رویدادی که دلیل این مشکل شده. درمان PTSD ممکنه روان درمانی ( یه نوع از مشاوره )، دارو و یا هر دو باشه.
دارو – پزشکان از داروهای ضد افسردگی واسه درمان PTSD و کنترل احساسات اضطرابی و علائم مربوط به اون استفاده می کنن – داروهایی از جمله کنترل کننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIا) مانند Paxil، Celexa، Luvox، پروزاک و Zoloft. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای مانند Elavil و دوکسپین. آروم بخش ها مانند آتیوان و Klonopin. اثبات کننده اخلاق مانند والپوریک و Lamictal. و داروهای نورولپتیک مانند Seroquel و Abilify رو بعضی وقتا استفاده می کنن. بعضی وقتا داروهای فشار خون در بعضی افراد هم واسه کنترل علائم خاص مورد استفاده س. مثلا پرازوسین ممکنه واسه کابوس استفاده شه و یا پروپرانولول ممکنه واسه به کمترین حد ممکن رسوندن تشکیل خاطرات آسیب زا استفاده بشه.
روان درمانی – روان درمانی واسه کمک به فرد PTSD شامل یادگیری مهارتایی واسه مدیریت علائم و پیشرفت راه های مقابله س. درمان هم با هدف آموزش فرد و خونواده اون در مورد مشکل، و کمک به کار فرد از راه ترس در مورد اتفاق آسیب زاس. شکلای جور واجور روشای روان درمانی واسه درمان افراد گرفتار به PTSD، از جمله استفاده:
رفتار درمانی شناختی – که شامل یادگیری به رسمیت شناختن و تغییر الگوهای فکری که منتهی به احساسات سخت، احساسات و رفتار می شه.
قرار گرفتن در برابر درمان – یه جور درمان شناختی رفتاریه که شامل تجربه دوباره زندگی آسیب زا و یا قرار دادن شخص با وسایل یا موقعیتایی که باعث اضطراب اون می شه. این تو یه محیط کنترل شده و ایمن انجام می شه. قرار گرفتن در برابر، کمک می کنه تا فرد با ترس و کم کم راحت تر با موقعیتایی که ترسناک هستن و باعث اضطراب می شن مقابله کنه. این در درمان PTSD بسیار موفق بوده.
درمان خونواده – رفتار فرد گرفتار به PTSD می تونه در دیگر اعضای خونواده تاثیر بزاره. پس درمان خونواده ممکنه به درد بخور باشه.
گروه درمانی ممکنه با اجازه دادن به فرد واسه به اشتراک گذاشتن افکار، ترسا و احساسات با بقیه آدمایی که حوادث رو تجربه کردن به درد بخور باشه.
(EMDR) جنبش چشم حساسیت زدایی و پردازش دوباره – فرم پیچیده ای از روان درمانیه که در اول طراحی شده واسه کاهش اضطراب مربوط به خاطرات آسیب زا اما الان هم واسه درمان شکلای جور واجور هراسها استفاده می شه.

چشم انداز واسه افراد گرفتار به PTSD چیه؟

بازیابی از PTSD یه روند کم کم و مداومه. علائم PTSD با احتمال خیلی کم به طور کامل پنهون می شن اما درمان واسه کمک به افراد گرفتار، واسه مقابله با PTSD می تونه موثرتر باشه.
تحقیقات واسه عواملی که منتهی به PTSD می شه در حال انجام و به پیدا درمانای جدید رهبری می کنه.

منبع :